Verbum

пладзіць, ✂; незак.

1. Размнажаць, разводзіць (разм.).

   • П. хатнюю жывёлу.

2. перан. Садзейнічаць паяўленню, распаўсюджванню.

   • П. гультаёў.

|| зак. распладзіць, ✂.

плазам, прысл.

Плоскім, шырокім бокам.

• Ударыць шабляй п.
• Паваліцца п.

плазма, ✂, ж. (спец.).

1. Вадкая частка крыві.

2. Іанізаваны газ з роўнай канцэнтрацыяй дадатных і адмоўных зарадаў.

|| прым. плазменны, ✂ і плазматычны, ✂.

плазма...

Першая частка складаных слоў са знач.:

• 1) які мае адносіны да плазмы (у 1 знач.), напр. плазмазамяшчальны, плазмаклетачны;
• 2) які мае адносіны да плазмы (у 2 знач.), напр. плазмабур, плазмахімія.

плакат, ✂, м.

Насценны ліст — малюнак з кароткім агітацыйным, навучальным або рэкламным тэкстам.

|| прым. плакатны, ✂.

• П. жывапіс.
• Плакатная нагляднасць (перан. яркая, простая і кідкая).

плакатыст, ✂, м.

Мастак, які малюе плакаты.

плакаць, ✂; незак.

1. Праліваць слёзы (ад болю, гора і пад.), звычайна ўтвараючы пры гэтым нечленараздзельныя галасавыя гукі.

   • П. наўзрыд.

2. перан., па кім. У некаторых выразах: чакаць каго-н., быць прызначаным каму-н. (пра што-н. непрыемнае; разм.).

   • Асіна плача па ім.
   • Вяроўка па табе даўно плача.

3. перан. Прапала, не вернеш (разм. жарт.).

   • Плакалі твае грошыкі.

4. перан. Пакрывацца кроплямі вільгаці (разм.).

   • Запацелыя вокны плачуць.

плакса, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

1. Той, хто многа і часта плача (звычайна пра дзяцей).

2. Пра таго, хто любіць скардзіцца, наракаць.

плаксівы, ✂.

1. Які часта плача, заўсёды гатоў плакаць.

   • Плаксівае дзіця.

2. Такі, які бывае пры плачы, які выражае гатоўнасць плакаць.

   • П. голас.
   • П. твар.
   • Гаварыць плаксіва (прысл.).

3. Які любіць скардзіцца, наракаць.

   • П. чалавек.

|| наз. плаксівасць, ✂.

плакун-трава, ✂, ж.

Шматгадовая травяністая расліна, якая выкарыстоўваецца ў народнай медыцыне.