перасягнуць, ✂; зак.
Выйсці за якія-н. межы; аказацца большым за што-н. вызначанае.
- Слава аб гераічным учынку перасягнула межы краіны.
- Ураджай бульбы перасягнуў 200 цэнтнераў з гектара.
|| незак. перасягаць, ✂.
перасядзець, ✂; зак.
-
Прасядзець даўжэй за каго-н.
- Перасядзеў усіх у бібліятэцы.
-
Прабыць дзе-н. некаторы час, чакаючы канца чаго-н.
|| незак. пераседжваць, ✂.
перасяленец, ✂, м.
Чалавек, які перасяліўся ці перасяляецца на новае месца.
|| ж. перасяленка, ✂.
перасяленчы, ✂ (афіц.).
Які мае адносіны да перасялення людзей на новыя месцы.
перасяліць, ✂; зак.
Пасяліць у другім месцы.
|| незак. перасяляць, ✂.
|| звар. перасяліцца, ✂.
|| незак. перасяляцца, ✂.
|| наз. перасяленне, ✂.
перасячы, ✂ і перасекчы, ✂; зак.
-
Рассячы папалам, на часткі.
- П. жэрдку.
- Бізуном бервяна не перасячэш (прыказка).
-
Перайсці, пераехаць што-н. упоперак.
-
Прайсці па паверхні чаго-н. ад аднаго канца да другога.
- Чыгунка перасячэ нашу вобласць.
- Поле перасечана ярам.
-
перан. Перагарадзіць каму-, чаму-н. (дарогу, шлях і пад.).
- Атрад перасек шлях непрыяцелю.
|| незак. перасякаць, ✂.
перасячэнне, ✂, н.
Месца, дзе перасякаецца што-н.
- Пункт перасячэння прамых ліній.
ператаміцца, ✂; зак.
Вельмі ўтаміцца.
|| незак. ператамляцца, ✂.
|| наз. ператамленне, ✂.
ператаміць, ✂; зак.
Вельмі ўтаміць.
|| незак. ператамляць, ✂.
ператапіць1, ✂; зак.
-
Апрацаваць тапленнем.
-
Празмерна адтапіць моцным награваннем (пра кіслае малако).
|| незак. ператопліваць, ✂ і ператапляць, ✂.
|| наз. ператопліванне, ✂ і ператопка, ✂.