Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

паўстанне, , н.

Масавае ўзброенае выступленне.

  • П. пад кіраўніцтвам К. Каліноўскага.

паўстаўляць, ; зак.

Уставіць усё, многае.

  • П. шыбы ў вокны.

паўстаць, ; зак.

  1. Узняцца на барацьбу з кім-, чым-н., супраць каго-, чаго-н., узняць паўстанне.

    • Народ паўстаў супраць царызму.
  2. супраць чаго. Не згаджаючыся, пярэчачы, выступіць супраць чаго-н. (высок.).

    • П. супраць несправядлівасці.
  3. перан. Узнікнуць у памяці, ва ўяўленні.

    • У думках паўстала ўсё ранейшае жыццё.
  4. З’явіцца перад вачамі, паказацца.

    • Перад намі паўстала цікавая карціна.

|| незак. паўставаць, .

паўсхоплівацца, ; зак.

Усхапіцца — пра ўсіх, многіх ці пра ўсё, многае.

  • П. са сну.
  • На руках паўсхопліваліся пухіры.

паўсцягваць, ; зак.

Усцягнуць усё, многае або ўсіх, многіх.

  • П. мяхі на воз.

паўсыпаць, ; зак.

Усыпаць усё, многае.

  • П. бульбу ў склеп.

паўсыхаць, ; зак.

Усохнуць — пра ўсё, многае.

  • Дрэвы паўсыхалі.

паўсюдны, .

Які адбываецца, бывае ўсюды.

  • Паўсюдная ўборка бульбы.

|| наз. паўсюднасць, .

паўсядзённы, .

  1. Які праводзіцца дзень пры дні, заўсёды, пастаянна, які не спыняецца.

    • Паўсядзённыя трэніровачныя практыкаванні.
  2. Які бывае заўсёды, звычайны.

    • Паўсядзённыя патрэбы насельніцтва.

|| наз. паўсядзённасць, .

паўсямесны, .

Які адбываецца, праходзіць усюды.

  • Паўсямесныя замаразкі.

|| наз. паўсямеснасць, .