Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

паўторны, .

Які ўяўляе сабой паўтарэнне, другаразовы.

  • Паўторнае ворыва.
  • Паўторнае захворванне.

|| наз. паўторнасць, .

паўтульваць, ; зак.

Утуліць усё, многае.

  • П. галовы ў каўняры.

паўтыкацца, ; зак.

Уткнуцца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

  • Стрэлы паўтыкаліся ў зямлю.

паўтыкаць, ; зак.

Уткнуць усё, многае.

  • П. тычкі ў зямлю.

паўустаў, , м.

Адзін з тыпаў пісьма старажытных грэчаскіх і славянскіх рукапісаў, сярэдні паміж уставам і скорапісам.

|| прым. паўустаўны, .

паўфабрыкат, , м.

Выраб, які мае патрэбу ў далейшай, канчатковай апрацоўцы.

  • Мясныя паўфабрыкаты.

|| прым. паўфабрыкатны, .

паўфінал, , м.

У спартыўных спаборніцтвах: гульня на першынство, якая папярэднічае фіналу.

|| прым. паўфінальны, .

  • Паўфінальная сустрэча.

паўхмызняк, , м.

Расліна з драўнянымі ніжнімі і травяністымі верхнімі часткамі.

  • Буякі адносяцца да паўхмызнякоў.

|| прым. паўхмызняковы, .

паўхутваць, ; зак.

Ухутаць усіх, многіх або ўсё, многае.

паўцаны:

  • за паўцаны (разм.) — за палавінную цану.

    • Прадаць за п.