Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

паўторны, ✂.

Які ўяўляе сабой паўтарэнне, другаразовы.

  • Паўторнае ворыва.
  • Паўторнае захворванне.

|| наз. паўторнасць, ✂.

паўтульваць, ✂; зак.

Утуліць усё, многае.

  • П. галовы ў каўняры.

паўтыкацца, ✂; зак.

Уткнуцца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

  • Стрэлы паўтыкаліся ў зямлю.

паўтыкаць, ✂; зак.

Уткнуць усё, многае.

  • П. тычкі ў зямлю.

паўустаў, ✂, м.

Адзін з тыпаў пісьма старажытных грэчаскіх і славянскіх рукапісаў, сярэдні паміж уставам і скорапісам.

|| прым. паўустаўны, ✂.

паўфабрыкат, ✂, м.

Выраб, які мае патрэбу ў далейшай, канчатковай апрацоўцы.

  • Мясныя паўфабрыкаты.

|| прым. паўфабрыкатны, ✂.

паўфінал, ✂, м.

У спартыўных спаборніцтвах: гульня на першынство, якая папярэднічае фіналу.

|| прым. паўфінальны, ✂.

  • Паўфінальная сустрэча.

паўхмызняк, ✂, м.

Расліна з драўнянымі ніжнімі і травяністымі верхнімі часткамі.

  • Буякі адносяцца да паўхмызнякоў.

|| прым. паўхмызняковы, ✂.

паўхутваць, ✂; зак.

Ухутаць усіх, многіх або ўсё, многае.

паўцаны:

  • за паўцаны (разм.) — за палавінную цану.

    • Прадаць за п.