Verbum

паўтара, м. і н. і паўтары, ж., ліч.

Лік, колькасць чаго-н., роўная адзінцы з палавінай.

• Паўтара года.
• Паўтары шклянкі.
• Паўтара вядра.
• Паўтара сутак.

|| прым. паўтарачны, ✂.

• П. ложак (па шырыні сярэдні паміж двухспальным і аднаспальным).

паўтара...

Першая частка складаных слоў, якая абазначае: памерам, мерай у паўтары адзінкі чаго-н., напр. паўтарагадовы, паўтаратонны.

паўтараста, ліч.

Сто пяцьдзесят.

• П. рублёў.

паўтарацца, ✂; незак.

1. гл. паўтарыцца.

2. Паўтараць тое, што самім сабой ужо было зроблена, сказана.

   • Ты ўжо стаў п. ў гаворцы.

паўтарыцца, ✂; зак.

Адбыцца, ажыццявіцца яшчэ раз.

• Памылкі паўтарыліся.
• Хвароба паўтарылася.

|| незак. паўтарацца, ✂.

|| наз. паўтарэнне, ✂.

паўтарыць, ✂; зак.

1. Сказаць або зрабіць яшчэ раз.

   • П. сказанае.
   • П. паездку.

2. Аднавіць у памяці вядомае, завучанае.

   • П. урок.

|| незак. паўтараць, ✂.

|| наз. паўтарэнне, ✂.

паўтарэнне, ✂, н.

1. гл. паўтарацца, -ць.

2. мн. -яў. Месца, з’ява, што паўтараюцца ў чым-н.

   • У рамане сустракаюцца паўтарэнні.

паўтлусты, ✂, (спец.).

Сярэдняй таўшчыні паміж тлустым і светлым (пра шрыфт).

паўтон, ✂, м.

1. Адзінка вымярэння музычных інтэрвалаў — найменшая адлегласць паміж гукамі па вышыні.

2. Пераход ад светлага, яркага тону, колеру да цёмнага.

паўтоптваць, ✂; зак.

Утаптаць усё, многае.

• П. лісце ў зямлю.