Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

паскакаць, ; зак.

  1. Правесці некаторы час скачучы.

    • П. на вяселлі.
  2. Пачаць скакаць, кінуцца наўскач.

    • Заяц паскакаў у лес.

паскалупваць, ; зак.

Скалупаць усё, многае.

паскаральнік, , м. (спец.).

Устройства, устаноўка для паскарэння якіх-н. працэсаў, руху чаго-н.

  • Пнеўматычны п.

паскарачаць, ; зак.

Скараціць усё, многае.

  • П. тэрміны выканання работ.

паскарэнне, , н.

  1. гл. паскорыцца, -ць.

  2. У фізіцы: велічыня хуткасці руху за адзінку часу.

    • Адзінка паскарэння.

паскварыць, ; зак.

  1. Пераскварыць усё, многае.

    • П. сала.
  2. Скварыць некаторы час.

пасквіль, , м.

Твор паклёпніцкага, зневажальнага характару.

  • Злосны п.

|| прым. пасквільны, .

пасквілянт, , м.

Аўтар пасквіля.

|| прым. пасквілянцкі, .

паскідаць, і паскідваць, ; зак.

Скінуць усё, многае або ўсіх, многіх.

  • Хлопцы паскідалі адзенне і хутчэй у возера.

паскладаць, і паскладваць, ; зак.

  1. Скласці ўсё, многае.

    • П. сена ў копы.
  2. Складаць (складваць) некаторы час.