Verbum

памяшканне, ✂, м.

Унутранасць будынка, месца, дзе хто-, што-н. размяшчаецца.

• Жылое п.
• Добра абсталяванае п.

пан, ✂, м.

1. У дарэвалюцыйнай Расіі і ў капіталістычных краінах: чалавек з прывілеяваных класаў (памешчык, дваранін і пад.), а таксама зварот да яго.

   • Сядзець як пан або панам (перан. гультаяваць, нічога не рабіць; разм.).
   • Жыць як пан або панам (перан. жыць у дастатку і бяздзейнасці; разм.).

2. Пра чалавека, які ўхіляецца ад працы сам і мае моду перакладваць работу на іншых (разм.).

3. Форма ветлівага звароту да афіцыйных прадстаўнікоў або грамадзян іншых краін.

   • Паважаныя дамы і паны!

|| ж. пані, ✂.

|| прым. панскі, ✂.

• П. двор.
• Панскія замашкі.

пан...

Першая частка складаных слоў са знач. паўнаты ахопу, панавання, напр. пан’еўрапейскі, панславізм, панэлінізм.

панавальваць​¹, ✂; зак.

1. Наваліць, нагрузіць на каго-, што-н. вялікую колькасць чаго-н.

   • П. галля на кастры.

2. Накідаць у беспарадку многа чаго-н.

панавальваць​², ✂; зак.

Зрабіць шляхам валення многа чаго-н.

• П. валёнак.

панаварваць, ✂; зак.

Наварыць многа чаго-н.

• П. страў на цэлую талаку.

панаварочваць, ✂; зак.

1. Наварочаць, накідаць, нагрувасціць у вялікай колькасці.

   • П. зямлі.

2. што чым. Прыкрыць, навярнуўшы чым-н.

   • П. міскі каструлямі.

панаваць, ✂; зак.

1. Мець уладу над кім-, чым-н., мець перавагу перад кім-, чым-н. або дзе-н.

   • П. у паветры.
   • П. на моры.

2. Мець пераважнае распаўсюджанне.

   • Там панавала менавіта гэта думка.

3. Ахопліваць, напаўняць сабой усё.

   • У лесе панавала цішыня.

4. над чым. Узвышацца, узнімацца над чым-н.

   • Узвышша пануе над наваколлем.

5. Жыць у раскошы (разм.).

   • Завёў сабе добрую гаспадарку і пануе.

|| наз. панаванне, ✂.

• Фашысцкія захопнікі імкнуліся да панавання над светам.
• П. ў паветры.
• Палітычнае п.
• П. чалавека над прыродай.

панавець, ✂; зак.

Зрабіцца навейшым, абнавіцца.

• Пафарбаваны паркан нібы панавеў.

панавешваць, ✂; зак.

Навешаць чаго-н. у многіх месцах.

• П. ліхтароў.