Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

памылковы, .

Няправільны, з памылкай.

  • Памылковае ўяўленне.
  • Памылкова (прысл.) дзейнічаць.

|| наз. памылковасць, .

памысны, (разм.).

  1. Жаданы, згодны з думкамі.

    • Памысная будучыня.
  2. Удалы, шчаслівы.

    • П. паход.

|| наз. памыснасць, .

памякчэлы, .

  1. Які памякчэў, стаў мяккім.

    • П. воск.
  2. перан. Які страціў суровасць, стаў больш лагодным.

памяло, , н.

Венік з яловых, сасновых галінак, надзеты на доўгую палку, для вымятання, абмятання чаго-н.

  • Вымятаць печ памялом.

памянуць, ; зак.

  1. Успомніць, упамянуць у размове (разм.).

    • П. дабром каго-н.
  2. Наладзіць, справіць чые-н. памінкі.

    • П. нябожчыка.
  3. У веруючых: памаліцца за ўпакой памёршых.

|| незак. памінаць, .

  • Памінай як звалі.

|| наз. памінанне, .

памяншаемае, , н.

Лік (або выраз), ад якога адымаюць другі лік.

памяншальны, .

  1. Які служыць для памяншэння адлюстравання прадметаў.

    • Памяншальнае шкло.
  2. У граматыцы: звязаны з утварэннем назоўнікаў і прыметнікаў, якія абазначаюць меншую велічыню прадмета або паменшаную ступень якасці, а таксама станоўчыя эмацыянальныя адносіны, напр. дамок, яблычак, ціхенькі, добранькі.

    • П. суфікс.
    • Памяншальная форма прыметнікаў.

памяранец, , м.

Вечназялёнае цытрусавае дрэва, а таксама духмяны кіславата-горкі плод яго.

|| прым. памяранцавы, .

  • Памяранцавыя галінкі.

памяркоўны, .

  1. Падатлівы, які лёгка прыстасоўваецца да іншых.

    • П. чалавек.
  2. Які выяўляе мяккасць, цярпімасць, добразычлівы.

    • П. тон выступлення.
  3. Які прытрымліваецца сярэдзіны, не схільны да крайнасцей.

    • Памяркоўныя погляды.

|| наз. памяркоўнасць, .

памярцвелы, .

З прыметамі смерці, смяротна бледны.

  • П. твар.