Verbum

пажытак, ✂, м.

1. гл. пажыткі.

2. Здабыча, пажыва.

   • Мышы — самы лепшы п. для кошкі.
   • П. для роздуму (перан.).

пажыткі, ✂, м., зб.

Дробны скарб, хатнія рэчы.

пажыццёвы, ✂.

Да канца жыцця.

• Пажыццёвая пенсія.

|| наз. пажыццёвасць, ✂.

пажыць, ✂; зак.

Пражыць нейкі час.

• Пажывём — пабачым (прымаўка).
• П. у горадзе.

пажэрці, ✂; зак.

Тое, што і пажраць.

|| незак. пажыраць, ✂.

паз, ✂, м.

1. Вузкая шчыліна або выемка, у якую ўстаўляюць выступ другога прадмета пры замацаванні.

2. Вузкая доўгая шчыліна паміж бярвёнамі, брусамі, якая звычайна запаўняецца мохам.

|| прым. пазавы, ✂.

пазабаўляць, ✂; зак.

Павесяліць, пацешыць.

• П. дзяцей.

|| звар. пазабаўляцца, ✂.

пазабіваць, ✂; зак.

1. Забіць, знішчыць усіх, многіх.

   • П. ваўкоў.

2. Забіць, увагнаць куды-н. усё, многае.

   • П. цвікі.

3. Прыбіўшы ці прымацаваўшы што-н., закрыць наглуха ўсё, многае.

   • П. вокны.

4. Захламіць, засыпаць усё, многае.

   • Пазабівала дарогі снегам (безас.).

пазабінтоўваць, ✂; зак.

Забінтаваць усіх, многіх або ўсё, многае.

• П. раненых.
• П. ногі.

пазабіраць, ✂; зак.

1. Забраць з сабой, да сябе ўсё, многае або ўсіх, многіх.

   • П. рэчы.
   • П. дзяцей з дзіцячага сада.

2. Забраць сілай усё, многае або арыштаваць ці прызваць усіх, многіх.

   • Рабаўнікі пазабіралі дабро.
   • Хлопцаў пазабіралі ў армію.