Verbum

падхарунжы, ✂, м.

У казацкіх войсках царскай арміі: званне, роўнае падпрапаршчыку, а таксама асоба, якая мае гэта званне.

падхарчаваць, ✂; зак. (разм.).

Падкарміць, падсілкаваць.

• П. коней.

|| незак. падхарчоўваць, ✂.

|| звар. падхарчавацца, ✂.

|| незак. падхарчоўвацца, ✂.

падхваліць, ✂; зак. (разм.).

Трохі пахваліць.

• П. вучня за адказ.

|| незак. падхвальваць, ✂.

падцерці, ✂; зак.

1. Выцерці насуха.

   • П. лужыну пад рукамыйнікам.
   • П. падлогу.

2. Сцерці, падчысціць (у 2 знач.).

   • П. напісанае.

3. Выцерці знізу.

   • П. дзіця.

|| незак. падціраць, ✂.

|| звар. падцерціся, ✂.

|| незак. падціранне, ✂ і падцірка, ✂.

|| прым. падцірачны, ✂.

падцёк, ✂, м.

1. След ад сцякання якой-н. вадкасці, фарбы.

   • Падцёкі на сценах.

2. Сіняватая прыпухласць на целе ад падскурнага кровазліцця пасля ўдару.

падцёклы, ✂.

З падцёкамі (у 2 знач.).

• П. твар.

падцёлак, ✂, м.

Гадавалае цяля.

падцікаваць, ✂; зак. (разм.).

Тое, што і падпільнаваць.

|| незак. падцікоўваць, ✂.

падціснуць, ✂; зак.

1. Мацней увязаць або закруціць.

   • П. воз з сенам.
   • П. гайкі.

2. Сагнуўшы, сціснуўшы, падцягнуць пад сябе.

   • П. пад сябе ногі.
   • П. губы.

3. перан. Крыху павялічыцца (пра мароз, холад; разм.).

   • Была адліга, а потым падціснуў мароз.

|| незак. падціскаць, ✂.

падцыраваць, ✂; зак. (разм.).

Зацыраваць збольшага, у асобных месцах.

• П. пальчаткі.

|| незак. падцыроўваць, ✂.