Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

падснежны, .

Які знаходзіцца пад снегам, узяты з-пад снегу.

  • Падснежныя воды.

падсобка, , ж. (разм.).

Падсобнае памяшканне.

падсобнік, , м. (разм.).

Падсобны рабочы.

|| ж. падсобніца, .

падсобны, .

Прызначаны ў дапамогу іншаму, дапаможны.

  • Падсобнае памяшканне.
  • П. рабочы.

падсохлы, .

Які злёгку высах, стаў больш сухім.

  • Падсохлая глеба.

падсохнуць, ; зак.

Злёгку высахнуць.

  • Дарога падсохла.

|| незак. падсыхаць, .

  • На дварэ стала п. (безас.).

падсочка, , ж. (спец.).

Надразанне дрэў для атрымання жывіцы, соку.

|| прым. падсочны, .

падсправаздачны, .

  1. Які выдаецца з умовай справаздачы.

    • Падсправаздачныя грошы.
  2. Які абавязаны рабіць справаздачу.

    • Падсправаздачная асоба.

|| наз. падсправаздачнасць, .

падспудны, (кніжн.).

Скрыты, патаемны.

  • Падспудная трывога.

|| наз. падспуднасць, .

падстава1, , ж.

Прычына, важкія абставіны, якія робяць зразумелымі што-н., з’яўляюцца асновай для чаго-н.

  • Мець законныя падставы для чаго-н.
  • Заявіць пра што-н. з поўнай падставай.
  • На агульных падставах (нараўне з усімі).

  • На падставе чаго, у знач. прыназ. — зыходзячы з чаго-н., апіраючыся на што-н., у адпаведнасці з чым-н.

    • Дзейнічаць на падставе інструкцыі.