Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

падлік, , м.

  1. гл. падлічыць.

  2. Вынік, падрахунак чаго-н.

    • Праверыць падлікі.

падліковы, .

Які служыць, прызначаны для падліку.

  • Падліковая камісія.
  • Падліковыя машыны.

падліўка, , ж.

Прыправа, якой паліваюць страву.

  • Рыба з падліўкай.

падліць, ; зак.

Наліваючы, дадаць.

  • П. кавы ў кубак.

|| незак. падліваць, .

падлічыць, ; зак.

Злічыўшы, падвесці вынік.

  • П. выдаткі.

|| незак. падлічваць, .

|| наз. падлічванне, і падлік, .

падлог, , м.

Падробка, складанне фальшывых дакументаў.

  • Абвінавачванне ў растраце і падлогах.

падлога, , ж.

Насціл у памяшканні, па якім ходзяць.

  • Паркетная п.
  • Земляная п. (утрамбаваная зямля без насцілу).

|| прым. падлогавы, .

падлодка, , ж.

Скарачэнне: падводная лодка.

падложны, .

Які з’яўляецца падлогам, фальшывы.

  • П. дакумент.

|| наз. падложнасць, .

падлоўчы, , м. (уст.).

  1. Старшы аб’ездчык, ляснічы.

  2. Старшы егер.