Verbum

паводзіць, ✂; незак.

Паводзіць сябе (якім-н. чынам) — прытрымлівацца якіх-н. паводзін, трымаць сябе якім-н. чынам.

• Сціпла п. сябе.
• Ён паводзіў сябе па-джэнтльменску.

паводка, ✂, ж.

Часовае падняцце вады ў вадаёмах у выніку раставання снегу або вялікіх дажджоў.

|| прым. паводкавы, ✂.

паводле, прыназ.

У адпаведнасці з чым-н., згодна з якімі-н. прыметамі.

• П. паведамленняў прэсы.
• П. апошняй пастановы.

павозка, ✂, ж.

Просты колавы экіпаж без рысораў.

|| прым. павозачны, ✂.

павой, ✂, м.

Травяністае павойнае пустазелле сямейства бярозкавых з белавата-ружовымі кветкамі.

павойны, ✂.

Які пры росце чапляецца за што-н., абвіваецца вакол чаго-н.

• Павойныя расліны.

паволі, прысл.

1. Няспешна, марудна.

   • Ісці п.
   • Рабіць п.

2. Асцярожна.

   • П. ступаць.

3. Паступова, не адразу.

   • Гул п. сціхаў.

павольны, ✂.

Няспешны, марудны.

• Павольныя рухі.
• Павольна (прысл.) пісаць.

|| наз. павольнасць, ✂.

павузіць, ✂; зак.

Зрабіць вузейшым.

• П. сукенку.

павук, ✂, м.

Драпежная членістаногая жывёліна, якая пляце павуціну.

|| памянш. павучок, ✂.

|| прым. павучыны, ✂ і павуковы, ✂.