Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

павінен, , у знач. вык.

  1. Абавязаны заплаціць доўг.

    • Сусед мне п. пяцьдзесят тысяч рублёў.
  2. з інф. Абавязаны зрабіць што-н.

    • Мы павінны змагацца за мір.
  3. з інф. Пра тое, што адбудзецца абавязкова, непазбежна або мяркуецца адбыцца.

    • Ён п. хутка з’явіцца.

павініцца, ; зак.

Прызнацца ў сваёй віне, пакаяцца.

павіннасць, , ж.

Грамадскі або дзяржаўны абавязак насельніцтва.

  • Воінская п.

павісець, ; зак.

Вісець некаторы час.

павіслы, .

Які павіс, абвіс.

  • Павіслыя струкі фасолі.

павітуха1, , ж. (уст.).

Жанчына, якая дапамагае пры родах.

павітуха2, , ж.

Пустазелле сямейства павітухавых, сцябло якога абвіваецца вакол іншых раслін і высмоктвае з іх сокі.

|| прым. павітухавы, .

павіян, , м.

Малпа з падоўжанай мордай і ярка афарбаванымі сядалішчнымі мазалямі.

|| прым. павіянавы, .

паводдаль, прысл.

На некаторай адлегласці ад чаго-н.

  • Адышоўся і стаў п.

паводзіны, .

Спосаб жыцця і дзеянняў.

  • Культурныя п.
  • П. вучняў.
  • Чалавек прыкладных паводзін.
  • Вывучаць п. жывёл.

|| прым. паводзінскі, .

  • П. этыкет.