Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

ода, , ж.

Урачысты верш, прысвечаны якой-н. гістарычнай падзеі ці герою.

|| прым. адычны, .

одапісец, , м.

Аўтар, які піша оды.

одум, , м. (разм.).

Стан разважання, засяроджанасці, паглыблення ў сябе, у свае думкі.

  • Іншы раз яго агортваў о. пра здзейсненае.

ой, і ой-ой-ой, выкл.

  1. Выражае спалох, здзіўленне, боль.

  2. Узмацняе слова, да якога прымыкае адно або разам з займеннымі словамі «як», «які» (разм.).

    • Жылося ой як цяжка.
    • Нялёгка было, ой нялёгка.

окаць, ; незак.

Гаварыць, захоўваючы ў вымаўленні ненаціскное «о» пасля цвёрдых зычных: вода замест вада.

|| наз. оканне, .

окаючы, .

У якім захоўваецца ў вымаўленні ненаціскное «о».

  • О. Дыялект.

ом, , м.

Адзінка электрычнага супраціўлення.

|| прым. амічны, .

омметр, , м.

Прыбор для вымярэння супраціўленняў у омах.

|| прым. омметрычны, і омметравы, .

омнібус, , м.

Даўнейшы шматмесны конны экіпаж на рысорах для перавозкі пасажыраў.

|| прым. омнібусны, .

омуль, , м.

Рыба з сямейства ласосяў.

|| прым. амулёвы, .

  • Амулёвая ікра.