Verbum

няхватка, ✂, ж.

1. Адсутнасць каго-, чаго-н. у неабходнай колькасці; недахоп чаго-н.

   • Н. часу.
   • Н. спецыялістаў.

2. чаго і ў чым. Адсутнасць дастатковых сродкаў для існавання; нястача.

   • Яны не ведаюць няхваткі ў прадуктах харчавання.

няходжаны, ✂.

Такі, па якім не хадзілі, не ходзяць.

• Няходжаныя мясціны.

няцотны, ✂.

Які не дзеліцца на два.

• Н. лік.

нячленараздзельны, ✂.

Пазбаўлены членараздзельнасці; невыразны.

• Нячленараздзельнае маўленне.

|| наз. нячленараздзельнасць, ✂.

нячутны, ✂.

Такі, што не робіць шуму; якога не чуваць зусім, вельмі ціхі.

• Прайсці нячутнымі крокамі.

|| наз. нячутнасць, ✂.

нячысты​¹ ✂ прым.

1. Брудны, неахайны.

   • Н. пакой.

2. Неаднародны, з дамешкамі чаго-н.; забруджаны; невыразны.

   • Нячыстая вада.
   • Нячыстыя фарбы.

3. Неахайна выкананы, неакуратны (разм.).

   • Нячыстая апрацоўка.

4. Невыразны, не зусім дакладны, правільны (пра гукі, выказванне думак) (разм.).

   • Н. голас.

5. перан. Які не вызначаецца сумленнасцю, здольны да махлярства.

   • Нячыстая справа.

|| наз. нечыстата, ✂.

нячысты​², ✂ (разм. уст.).

1. Грэшны, д’ябальскі.

   • Нячыстае месца.

2. Злы дух, чорт.

   • Вось табе і смяльчак, а нячыстага баіцца.

◊

• Нячыстая сіла (разм.) — чорт, д’ябал.

• Нячысты дух — бесцялесная звышнатуральная, надпрыродная істота, нячысцік.

нячысцік, ✂, м. (разм.).

У забабонах: нячыстая сіла, чорт.

нячэпаны, ✂.

Тое, што і нечапаны.

няшмат, прысл. у знач. вык.

Не вельмі многа.

• Н. ты напрацаваў тут без мяне.
• На такой гаспадарцы зімой работы н.