Verbum

няшчадны, ✂ (кніжн.).

1. Бязлітасны, няўмольны.

   • Няшчадная смерць.

2. Вельмі моцны па сіле праяўлення.

   • Няшчадная спёка.

|| наз. няшчаднасць, ✂.

няшчасны, ✂.

1. Які церпіць гора, бяду, перажывае няшчасце.

   • Н. чалавек.

2. Які з’яўляецца няшчасцем, заключае ў сабе няшчасце.

   • Н. выпадак.

3. Які прыносіць няшчасце або прадвяшчае яго.

   • Н. дзень.

4. Нікчэмны, мізэрны (разм.).

   • Бедныя людзі цягаліся па свеце, зараблялі няшчасныя рублі.

5. Ужыв. як лаянка (разм.).

   • Дык гэта ты, чарвяк н., спаіў Сяргея?

няшчасце, ✂, н.

1. Бяда, гора; няшчасны выпадак.

   • Н. на чыгунцы.
   • Н. мне з табой!

2. Няўдача, адсутнасць поспеху.

   • Шчупак з кручка сарваўся, вось н.

няяснасць, ✂, ж.

1. гл. няясны.

2. Што-н. незразумелае, няяснае.

   • Рассеяць усе няяснасці.

няясны, ✂.

1. Які дрэнна відаць, не вылучаецца сваімі контурамі.

   • Няясныя абрысы гор.

2. Які ледзь чуваць.

   • Няясныя словы песні.

3. Не зусім зразумелы, невыразны.

   • Н. намёк.

|| наз. няяснасць, ✂.

няясыць, ✂, ж.

Буйная птушка атрада соў.

няяўка, ✂, ж. (афіц.).

Адсутнасць каго-н. там, дзе абавязкова патрэбна быць, куды неабходна з’явіцца.

• Н. на заняткі.
• Н. ў суд.

о, выкл.

1. Выражае пачуццё здзіўлення, захаплення, абурэння і пад.

   • О, якая ў вас прасторная кватэра!
   • О, якія тут чароўныя мясціны!
   • О, як гэта ўсё мне надакучыла.

2. Ужыв. для ўзмацнення экспрэсіўнасці выказвання.

   • О, як хочацца ўсё гэта хутчэй забыць!

обер-..., прыстаўка.

1. Утварае назоўнікі, якія азначаюць пасады, чыны (старшы, галоўны), напр. обер-майстар, обер-кандуктар, обер-пракурор, обер-афіцэр.

2. Утварае назоўнікі, што іранічна называюць асобу па вышэйшай ступені якога-н. адмоўнага характару (разм.), напр. обер-бандыт, обер-жулік, обер-шэльма.

ого, ✂ і о-го-го, выкл.

Выражае здзіўленне, ацэнку.

• Ого (ці о-го-го), колькі грыбоў назбіралі!