Verbum

няспраўны, ✂.

1. Які мае пашкоджанні; сапсаваны.

   • Н. матор.

2. Неакуратны, нядобрасумленны ў выкананні сваіх абавязкаў, даручэнняў і пад.

   • Н. плацельшчык.

|| наз. няспраўнасць, ✂.

няспрытны, ✂.

Нялоўкі, непаваротлівы, марудны ў рабоце.

• Няспрытныя рукі.

|| наз. няспрытнасць, ✂.

няспынны, ✂.

1. Такі, што адбываецца бесперастанку, не спыняецца.

   • Няспыннае цячэнне ракі.

2. Які рухаецца суцэльнай паласой.

   • Няспыннае людское мора.

|| наз. няспыннасць, ✂.

нястача, ✂, ж.

1. Адсутнасць каго-, чаго-н. у неабходнай колькасці; недахоп.

   • Н. рабочых.

2. Выяўленая пры праверцы чаго-н. недастача грашовых, матэрыяльных сродкаў, тавараў і пад.

   • Пакрыць нястачу тэрмінова.

3. Адсутнасць сродкаў для існавання; беднасць.

   • Прыціснутыя нястачаю, людзі шукалі пабочных заробкаў.

нястомны, ✂.

1. Які не ведае стомы; настойлівы, упарты.

   • Н. працаўнік.
   • Н. ў пошуках ісціны.

2. Неаслабны, пастаянны.

   • Н. гоман птушак.

|| наз. нястомнасць, ✂.

нястрыманы, ✂.

1. Які не можа валодаць сабой, стрымлівацца.

   • Н. чалавек.

2. Якога немагчыма стрымаць.

   • Нястрыманая сіла.
   • Н. смех.

|| наз. нястрыманасць, ✂.

нястрымны, ✂.

1. Якога немагчыма стрымаць, утрымаць.

   • Нястрымныя рыданні.

2. Незвычайна моцны ў сваім праяўленні.

   • Нястрымнае жаданне працаваць.

3. Такі, што цяжка вытрымаць; нясцерпны, невыносны.

   • Н. боль.

|| наз. нястрымнасць, ✂.

нясун, ✂, м. (разм.).

Той, хто нясе з сабою што-н. з вытворчасці, з месца працы.

• Барацьба з несунамі.

нясушка, ✂, ж. (разм.).

Курыца, якая нясе яйкі.

нясцерпны, ✂.

Такі, які цяжка, нельга цярпець, невыносны.

• Нясцерпная спёка.
• Нясцерпна (прысл.) баліць зуб.

|| наз. нясцерпнасць, ✂.