Verbum

няпоўнагалоссе, ✂, н.

У мовазнаўстве: наяўнасць у стараславянскай мове ў каранёвых марфемах спалучэнняў ра, ла, ре, ле паміж зычнымі, што адпавядаюць усходнеславянскім оро, оло, ере, напр. страна — сторона, прохладный — холодный, млеко — молоко.

|| прым. няпоўнагалосны, ✂.

• Няпоўнагалосныя спалучэнні.

няпраўда, ✂, ж.

1. Тое, што знаходзіцца ў супярэчнасці з праўдай; хлусня.

   • Няпраўдай свет пройдзеш, ды назад не вернешся (з нар.).

2. Ашуканства, падман.

   • Многа пабачыў на вяку ашуканства і няпраўды.

3. у знач. вык. Не адпавядае сапраўднасці.

   • Н., што ён памяняў месца працы.
   • — Ён твой сябар? Н.

няпрошаны, ✂.

Які з’явіўся куды-н. без запрашэння, нечаканы.

• Н. госць.

няпэўны, ✂.

1. Які не заслугоўвае давер’я.

   • Няпэўныя звесткі.

2. Ненадзейны, дакладна не ўстаноўлены.

   • Н. заробак.
   • Няпэўнага ўзросту жанчына.

3. Пазбаўлены цвёрдасці, нерашучы.

   • Няпэўныя крокі.

|| наз. няпэўнасць, ✂.

нясілець, ✂; незак.

Страчваць сілы, станавіцца слабым, бяссільным.

• З кожным днём нясілее дзед.

нясіліць, ✂; незак.

Пазбаўляць сілы, рабіць бяссільным.

• Нясіліць стома рукі.

няскладны, ✂.

1. Які не вызначаецца складнасцю, зграбнасцю; нязграбны.

   • Няскладная фігура.

2. Пазбаўлены лагічнай паслядоўнасці, сувязі.

   • Няскладная размова.

|| наз. няскладнасць, ✂.

няскораны, ✂.

Які не скарыўся сіле, уладзе каго-, чаго-н.

• Н. народ.

|| наз. няскоранасць, ✂.

няслава, ✂, ж.

Благая слава, ганьба.

• За благія ўчынкі дзяцей бацькам н.

няславіць, ✂; незак.

Сваімі паводзінамі, учынкамі ганьбіць, прыносіць няславу каму-н.

• Дурныя плёткі няславілі ўвесь род Барыса.