Verbum

нямоглы, ✂ (разм.).

Слабы, хваравіты.

• Ішоў ён нямоглым крокам.

|| наз. нямогласць, ✂.

няможацца, ✂; безас.; незак. (разм.).

Нездаровіцца.

• Ужо тыдзень як мне н.

няможна, безас. у знач. вык.

1. Не дазваляецца, забаронена.

   • Па газонах хадзіць н.

2. Немагчыма, няма магчымасці (разм.).

   • Далей так жыць н.

нямы, ✂.

1. Пазбаўлены здольнасці гаварыць.

   • Нямое дзіця.
   • Школа для нямых (наз.).

2. перан. Маўклівы, ціхі.

   • Нямая цішыня.

3. перан. Скрыты, затоены.

   • Н. папрок.

◊

• Нямая карта — вучэбная геаграфічная карта без абазначэння назваў.

• Нямое кіно — неагучанае кіно.

• Нямая роля — роля без слоў.

нянавісць, ✂, ж.

Пачуцці моцнай варожасці, непрыязнасці.

• Н. да ворага.

нянька, ✂, ж.

1. Жанчына, якая даглядае дзяцей у сям’і.

   • Пайсці ў нянькі.
   • У сямі нянек дзіця без носа (прыказка).

2. перан. Той, хто апякае каго-н., клапоціцца пра каго-н.

|| ласк. няня, ✂.

|| прым. няньчын, ✂.

няньчыцца, ✂; незак.

1. Даглядаць дзіця.

2. перан., з кім-чым. Празмерна клапаціцца аб кім-, чым-н., удзяляць шмат увагі каму-, чаму-н.

   • З ім не варта н.

няньчыць, ✂; незак.

Даглядаць дзіця.

• Н. унукаў.

няня, ✂, ж.

1. гл. нянька.

2. Санітарка ў бальніцы, медпункце.

няпарнакапытныя, ✂, н.

Атрад млекакормячых з адным пальцам (з цэлым нераздвоеным капытом), да якога адносяцца конь, насарог і тапір.