Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

нятленны, , ж. (высок.).

  1. Які не паддаецца гніенню, тленню (уст.).

    • Нятленныя мошчы.
  2. перан. Які ніколі не знікае; вечны.

    • Н. помнік гісторыі.

|| наз. нятленнасць, .

няўвага, , ж.

  1. Рассеянасць; адсутнасць або недахоп увагі.

    • Н. вучняў на ўроку.
  2. Непавага, раўнадушнасць.

    • Н. да старэйшых.

няўважлівы, .

  1. Рассеяны, без дастатковай увагі.

    • Н. слухач.
  2. Які не праяўляе ўвагі да каго-, чаго-н.; няветлівы.

    • Н. да сям’і.
  3. Такі, што не можа быць прыняты да ўвагі.

    • Няўважлівыя прычыны.

|| наз. няўважлівасць, .

няўважны, (разм.).

Тое, што і няўважлівы.

|| наз. няўважнасць, .

няўвязка, , ж.

Адсутнасць узгодненасці, непаразуменне.

  • Н. ў рабоце.

няўдаліца, , м.; , ж., (разм.).

Такі, які за што ні бярэцца, робіць няўдала; няўмелы, няўклюдны чалавек.

няўдача, , ж.

Адсутнасць удачы, поспеху.

  • Пацярпець няўдачу.

няўдачлівы, .

Такі, якому не шанцуе, у якога ва ўсім няўдачы.

|| наз. няўдачлівасць, .

няўдачнік, , м.

Няўдачлівы чалавек.

|| ж. няўдачніца, .

няўдачны, .

  1. Не такі, які павінен быць, якога чакалі, які суправаджаецца няўдачай.

    • Няўдачная паездка.
  2. Нездавальняючы, кепскі.

    • Н. фотаздымак.

|| наз. няўдачнасць, .