Verbum

ноша, ✂, ж.

Груз, які пераносіцца на сабе.

• Цяжкая н.

|| памянш. ношка, ✂.

ношаны, ✂.

Які быў ва ўжыванні, не новы.

• Н. касцюм.

ношка, ✂, ж.

1. гл. ноша.

2. Ахапак, вязка (сена, саломы, дроў і пад.).

3. Здабыча пчалы за адзін вылет.

ну​¹, выкл.

Ужыв. пры падахвочванні да якога-н. дзеяння, а таксама пры здзіўленні, абурэнні, пагрозе і інш. пачуццях.

• Ну, расказвай!
• Ну, годзе ўжо спаць.
• Ну і надвор’е ж сёння!
• Ну, помні!

ну​², часц.

1. Выражае здзіўленне сказаным, адпавядае словам «няўжо», «ці праўда?»

   • Чуў, што Пракоп жэніцца? — Ды ну?

2. узмацняльная. Надае сказам большую выразнасць, падкрэслівае значэнне таго ці іншага слова.

   • Калгасны свіран, ну, як сонца!
   • Дзяўчына, ну, як лялька!

3. сцвярджальная. Так, ага, але (разм.).

   • Ці праўда, што ты цяпер камерцыйны дырэктар? — Ну.

нуварыш, ✂, м. (пагард. кніжн.).

Чалавек, разбагацелы на спекуляцыях і разарэнні іншых.

нуга, ✂, ж.

Кандытарскі выраб з салодкай арэхавай масы.

нуда, ✂, ж.

1. Непрыемны душэўны стан, выкліканы немагчымасцю здзейсніць свае надзеі, жаданні; сум, туга.

2. Нудны чалавек (разм.).

   • Эх ты, н. хадзячая!

3. Паныласць, маркота, журба.

   • Чытаю нашумелы раман, — страшэнная н.

нудзець, ✂; незак.

Нудзіцца, сумаваць.

• Працы шмат, няма калі н.

нудзіцца, ✂; незак.

Зносіць нуду, быць у стане нуды (у 1 знач.).

• Не нудзіся, слязамі гору не паможаш.