Verbum

насмактацца, ✂; зак.

1. Смокчучы, напіцца чаго-н., уволю пасмактаць.

   • Камар насмактаўся крыві.

2. перан. Уволю накурыцца (разм.).

   • Насмактаўся аж вочы пачырванелі.

3. перан. Напіцца п’яным (груб.).

|| незак. насмоктвацца, ✂.

насмактаць, ✂; зак.

Высмактаць нейкую колькасць чаго-н.

• Камар насмактаў крыві.

|| незак. насмоктваць, ✂.

насмаліць​¹, ✂; зак.

Нацерці або пакрыць смалою.

• Н. вяроўку.

|| незак. насмольваць, ✂.

насмаліць​², ✂; зак.

1. чаго. Абпальваючы, ачысціць ад поўсці, шчаціння і пад. у вялікай колькасці.

2. Многа накурыць (разм.).

|| незак. насмальваць, ✂.

насмарк, ✂, м.

Запаленне слізістай абалонкі носа, якое суправаджаецца слізістымі выдзяленнямі і чханнем.

|| прым. насмарачны, ✂.

насмелую, прысл.

Смела, не баючыся.

• Сказаць н. праўдзівае слова.

насмерць, прысл.

1. Так, што надыходзіць смерць, да смерці.

   • Раніць н. Стаяць н. (абараняцца, не шкадуючы жыцця).

2. Вельмі моцна (разм.).

   • Перапалохацца н.

насмешка, ✂, ж.

Крыўдны, злосны жарт з каго-, чаго-н., высмейванне каго-, чаго-н.

насмешлівы, ✂.

1. Які любіць насміхацца.

   • Н. чалавек.

2. Які заключае ў сабе насмешку.

   • Н. тон.

|| наз. насмешлівасць, ✂.

насмешнік, ✂, м.

Чалавек, які любіць насміхацца з каго-, чаго-н.

|| ж. насмешніца, ✂.