Verbum

наркоз, ✂, м.

Штучна выкліканая страта адчувальнасці ў якога-н. органа (мясцовы наркоз) або ўсыпленне са стратай болевай адчувальнасці (агульны наркоз).

• Аперацыя пад наркозам.

|| прым. наркозны, ✂.

нарколаг, ✂, м.

Урач — спецыяліст па наркалогіі.

наркотыкі, ✂, м.

Моцнадзейнае рэчыва, звычайна расліннага паходжання, якое выклікае ўзбуджэнне і паралізуе дзейнасць цэнтральнай нервовай сістэмы.

|| прым. наркатычны, ✂.

нармаваць, ✂; незак.

Тое, што і нарміраваць.

|| наз. нармаванне, ✂.

нармалізавацца, ✂; зак. і незак.

Прыйсці (прыходзіць) у норму, зрабіцца (рабіцца) нармальным.

• Адносіны нармалізаваліся.

нармалізаваць, ✂; зак. і незак.

1. Падпарадкаваць (падпарадкоўваць) норме.

   • Н. літаратурнае вымаўленне.

2. Наблізіць (набліжаць) да нормы.

   • Н. міжнародныя адносіны.

|| наз. нармалізацыя, ✂.

нармальны, ✂.

1. Які адпавядае нормам, звычайны. Нармальная тэмпература цела.

   • Нармальная вага.

2. Псіхічна здаровы.

|| наз. нармальнасць, ✂.

нарманы, ✂, м.

Агульная назва плямён, якія насялялі Скандынавію ў сярэднія вякі.

|| прым. нарманскі, ✂.

нарматыў, ✂, м. (спец.).

Эканамічны або тэхнічны паказчык норм, у адпаведнасці з якімі выконваецца работа.

• Нарматывы вытворчай працы.

|| прым. нарматыўны, ✂.

нарматыўны, ✂.

1. гл. нарматыў.

2. Які вызначае норму, стандарты, правілы.

   • Нарматыўная граматыка.

|| наз. нарматыўнасць, ✂.