Verbum

нарад, ✂, м.

1. Дакумент, распараджэнне на выкананне якой-н. работы, на выдачу або адпраўку чаго-н.

   • Н. на лес.
   • Н. на машыну.

2. Якая-н. работа або заданне для ваеннаслужачых.

   • Знаходзіцца ў нарадзе.

3. Воінскае падраздзяленне або група, якая нясе ўнутраную або вартаўнічую службу.

   • Гарнізонны н.
   • Н. міліцыі.

|| прым. нарадны, ✂.

нарада, ✂, ж.

1. Афіцыйнае пасяджэнне для абмеркавання якіх-н. спецыяльных пытанняў.

   • Вытворчая н.

2. Сумеснае абмеркаванне якога-н. пытання ў сям’і.

   • Сямейная н.

нарадаволец, ✂, м.

Член тайнай народніцкай арганізацыі «Народная воля».

|| прым. нарадавольскі, ✂.

нараджэнне, ✂, н.

1. гл. нарадзіць, -цца.

2. Дзень, дата, калі хто-н. нарадзіўся, а таксама святкаванне гэтага дня.

   • Запрасіць на н.

нарадзіцца, ✂; зак.

1. З’явіцца на свет (пра чалавека, жывёл).

   • Н. ў сарочцы (гаворыцца пра ўдачлівага, шчаслівага чалавека).

2. (1 і 2 ас. не ўжыв), перан. З’явіцца; узнікнуць, пачацца.

   • Нарадзілася ідэя.

|| незак. нараджацца, ✂.

|| наз. нараджэнне, ✂.

нарадзіць, ✂; зак.

1. Даць жыццё каму-н., пусціць на свет.

   • Н. сына.

2. перан. Даць пачатак чаму-н., стварыць што-н., быць прычынай з’яўлення чаго-н.

   • Крыўда нарадзіла злосць.

◊

• У чым маці нарадзіла (разм.) — зусім голы.

|| незак. нараджаць, ✂.

|| наз. нараджэнне, ✂.

нарадчык, ✂, м.

Работнік, які выпісвае нарады на якую-н. работу.

|| ж. нарадчыца, ✂.

наразны, ✂.

1. гл. нарэзаць.

2. Які мае на сабе нарэзы, нарэзку.

   • Н. канал ствала.

нараіць, ✂; зак.

1. Параіць, парэкамендаваць для якой-н. мэты.

   • Н. добрага печніка.

2. з інфінітывам, каму і без дапаўнення.

   • Даць параду зрабіць што-н.

нараканне, ✂, н.

1. гл. наракаць.

2. звычайна мн. Дакор, папрокі.

   • Матчыны нараканні.