Verbum

напяць, ✂; зак.

1. Нацягнуўшы, зрабіць тугім або туга замацаваць.

   • Н. лейцы.
   • Н. струны на скрыпцы.

2. Надзець што-н., нацягнуць (разм.).

   • Н. боты.

|| незак. напінаць, ✂.

|| наз. напінанне, ✂.

напячы, ✂; зак.

1. чаго. Спячы нейкую колькасць.

   • Н. пірагоў.

2. Моцна нагрэць, перагрэць на сонцы, печы і пад. (разм.).

   • Н. ногі на пяску.

3. Апячы крапівой; наджаліць (пра насякомых) (разм.).

|| незак. напякаць, ✂.

напячыся, ✂; зак. (разм.).

Моцна нагрэцца, перагрэцца на сонцы, печы і пад.

• Н. на пляжы.

нар...

Першая частка складаных слоў са знач. народны, напр. наркамат (народны камісарыят), нарсуд.

нара, ✂, ж.

Паглыбленне пад зямлёй, часта з некалькімі хадамі, якое вырыта жывёлінай і служыць ёй жыллём.

• Барсукова н.

|| памянш. норка, ✂.

|| прым. наравы, ✂.

нарабіцца, ✂; зак.

1. Парабіць уволю; напрацавацца.

2. Здарыцца, адбыцца (разм.).

   • Нарабілася бяды.

нарабіць, ✂; зак.

1. Зрабіць вялікую колькасць чаго-н.

   • Н. здымкаў.

2. Зрабіць, ажыццявіць тое, што названа назоўнікам (пра многае; неадабр.).

   • Н. глупства.
   • Н. памылак.

3. Насмеціць, напэцкаць.

   • Дзеці нарабілі смецця ў пакоі.

4. Зрабіць вязаннем нейкую колькасць.

   • Н. панчох, шкарпэтак.

|| незак. нарабляць, ✂.

наравісты, ✂.

1. З норавам (звычайна пра коней).

   • Н. конь.

2. Натурысты, капрызны (пра чалавека).

   • Чалавек з наравістым характарам.

|| наз. наравістасць, ✂.

наравіцца, ✂; незак.

Упарціцца, паказваць свой нораў.

• Конь часта наравіўся.

наравіць, ✂; незак.

1. Дагаджаць.

   • Н. як ліхой скуле.

2. з інфінітывам і злуч. уступальны. «каб». Імкнуцца, старацца рабіць што-н.

   • Н., каб сарвацца з ланцуга.