Verbum

надзел, ✂, м.

1. гл. надзяліць.

2. У дарэвалюцыйнай вёсцы: зямельны ўчастак, які выдаваўся сялянскай сям’і.

   • Зямельны н.

|| прым. надзельны, ✂.

надземны, ✂.

Які знаходзіцца над паверхняй зямлі або на паверхні зямлі.

• Надземныя збудаванні.

надзерці, ✂; зак.

Тое, што і надраць.

|| незак. надзіраць, ✂.

надзець, ✂; зак.

1. Адзець на сябе або на каго-н. вопратку, абутак і пад.

   • Н. паліто.

2. Уздзець, начапіць які-н. прадмет на каго-, што-н.

   • Н. пярсцёнак.
   • Н. акуляры.

3. Начыніць, напіхаць чым-н. (спец., разм.).

   • Н. качку кашай.

|| незак. надзяваць, ✂.

|| звар. надзецца, ✂.

|| незак. надзявацца, ✂.

|| наз. надзяванне, ✂.

надзея, ✂, ж.

1. Чаканне чаго-н. добрага, упэўненасць у ажыццяўленні чаго-н. радаснага.

   • Светлая н.
   • Падаваць надзеі (выяўляць якія-н. задаткі, праяўляць здольнасці да чаго-н.).

2. Той, або тое, на каго, на што можна спадзявацца, апірацца.

   • Мір — н. ўсяго чалавецтва.
   • Сын — уся мая н.

надзённы, ✂.

1. Які мае важнае жыццёвае значэнне, неабходны; актуальны.

   • Надзённыя задачы.

2. Які бывае кожны дзень.

   • Надзённыя клопаты.

◊

• Хлеб наш надзённы — самае неабходнае для існавання.

|| наз. надзённасць, ✂.

надзёншчына, ✂, ж. (разм.).

Надзённыя клопаты; тое, што бывае кожны дзень.

• Надакучыла н.

надзіва, прысл. (разм.).

Надзвычай; надта, вельмі.

• Н. цёплая зіма.

надзівіцца, ✂; зак.

Многа, уволю падзівіцца.

• Не н. з прыгажосці нарачанскага краю.

надзьмуты, ✂.

1. Важны, ганарысты, поўны пыхі.

   • Ён заўсёды нейкі н.

2. Пакрыўджаны, незадаволены, сярдзіты, які выражае крыўду.

   • Н. выгляд.

|| наз. надзьмутасць, ✂.