Verbum

нагуляцца, ✂; зак.

Уволю пагуляць.

нагуляць, ✂; зак.

1. што і чаго. Пасучыся, стаць тлустым, прыбавіць у вазе (пра жывёлу).

   • Н. тлушчу.

2. Гуляючы, набыць каго-, што-н. (разм.).

   • Н. апетыт.
   • Н. дзіця (груб.).

3. што і чаго. Гуляючы ў якую-н. гульню, выйграць што-н. (разм.).

   • Н. грошай.

4. Правесці нейкі час гуляючы (разм.).

   • Не вельмі тут нагуляеш.

|| незак. нагульваць, ✂.

|| наз. нагул, ✂.

над (нада), прыназ.

1. Ужыв. пры абазначэнні размяшчэння, знаходжання каго-, чаго-н. у якіх-н. адносінах.

   • Туман над возерам.
   • Вёска над Прыпяццю.
   • Нада мной.

2. Ужыв. для абазначэння накіраванасці дзеяння на што-н.

   • Сядзець над задачай.

3. У спалучэнні з займеннікам «усе» паказвае на вышэйшае праяўленне ўласцівасцей данага дадзенага прадмета.

   • Мароз над усімі маразамі.

над... (над’..., нада...), прыстаўка.

I. Утварае дзеясловы са знач.:

1. павелічэнне чаго-н. чым-н., напр. надбудаваць;
2. няпоўнага дзеяння, якое распаўсюджваецца на частку чаго-н., напр., надпіць, надламаць, над’есці, надарваць.

ІІ. Утварае назоўнікі і прыметнікі са знач. паверх, звыш чаго-н., напр. надброўе, надгартанны.

надаедлівы, ✂.

Тое, што і надакучлівы.

• Надаедлівыя мухі.

надаесці, ✂; зак.

Тое, што і надакучыць.

|| незак. надаядаць, ✂.

надаіць, ✂; зак.

Атрымаць даеннем якую-н. колькасць малака.

|| незак. надойваць, ✂.

надакучлівы, ✂.

Такі, які дакучае.

• Н. чалавек.

|| наз. надакучлівасць, ✂.

надакучыць, ✂; зак.

Зрабіцца непрыемным сваёй аднастайнасцю, паўтарэннем.

• Н. пытаннямі.
• Надакучыла гуляць.

|| незак. надакучваць, ✂ і надакучаць, ✂.

надалей, прысл.

На будучы час, на потым.

• Падтрымліваць і н. сяброўскія адносіны.