Verbum

нагруднік, ✂, м.

1. Невялікі фартух або частка фартуха, якая закрывае грудзі пры ядзе.

   • Дзіцячы н.

2. Частка конскай збруі, якую надзяваюць на грудзі каня.

3. Частка сярэдневяковых даспехаў у выглядзе шчытка або панцыра, які засцерагаў грудзі.

   • Рыцарскі н.
   • Засцерагальны н.

нагрудны, ✂.

Прызначаны для таго, каб насіць на грудзях; які знаходзіцца на грудзях.

• Н. значок.
• Нагрудныя плаўнікі.

нагрузіць, ✂; зак.

1. гл. грузіць.

2. перан., чым. Ускласці на каго-н. якую-н. працу, грамадскія абавязкі, даручэнні.

   • Н. грамадскай работай.

|| незак. нагружаць, ✂.

|| наз. нагрузка, ✂.

нагрузка, ✂, ж.

1. гл. нагрузіць.

2. Тое, што нагружана, прыпадае на што-н., выконваецца кім-, чым-н.

   • Н. электрасеткі ў вячэрнія гадзіны.
   • Фізічная н.
   • Грамадская н.

3. перан. Ступень выразнасці, насычанасці чым-н. (у дачыненні да літаратуры, мастацтва і пад.).

   • Гэты вобраз нясе вялікую ідэйна-мастацкую нагрузку.

|| прым. нагрузачны, ✂.

нагрызці, ✂; зак.

Разгрызці ў нейкай колькасці.

• Н. гарбузікаў.

|| незак. нагрызаць, ✂.

нагрэбці, ✂; зак.

1. Зграбаючы, сабраць нейкую колькасць.

   • Н. сена.
   • Н. лісця.

2. перан. Прысвойваючы, сабраць вялікую колькасць чаго-н.

   • Н. чужога дабра.

|| незак. награбаць, ✂.

нагрэбціся, ✂; зак. (разм.).

1. Многа нагрэбці, стаміцца, грабучы.

   • Н. за дзень.

2. перан. Прысвоіць, нахапаць чаго-н. чужога ў вялікай колькасці.

   • Н. чужога дабра.

нагрэцца, ✂; зак.

1. Стаць, зрабіцца цёплым ці гарачым.

   • Вада нагрэлася на сонцы.

2. Сагрэцца (разм.).

   • Н. на печы.

|| незак. награвацца, ✂.

нагрэць, ✂; зак.

1. што і чаго. Зрабіць цёплым ці гарачым.

   • Н. вады.

2. Узняць тэмпературу ў памяшканні.

   • Н. пакой.

3. перан. Падмануўшы, прымусіць панесці страту (разм. іран.).

   • Н. на тысячу рублёў.

|| незак. награваць, ✂.

|| наз. награванне, ✂.

|| наз. нагрэў, ✂.

нагул, ✂, м.

1. гл. нагуляць.

2. Ступень адкормленасці жывёлы (спец.).