Verbum

рыбавоз, ✂, м.

Судна для перавозкі жывой рыбы.

|| прым. рыбавозны, ✂.

рыбак, ✂, м.

Чалавек, які займаецца рыбнай лоўляй як промыслам, а таксама як аматар рыбнай лоўлі.

• Р. рыбака бачыць здаляка (прыказка).
• Калі бацька р., дык і дзеці ў ваду глядзяць (з нар.).

|| ж. рыбачка, ✂.

|| прым. рыбацкі, ✂ і рыбачы, ✂.

рыбалка, ✂, ж. (разм.).

Рыбная лоўля (у рыбакоў-аматараў).

• Паехаць на рыбалку.

рыбалоў, ✂, м.

1. Чалавек, які ловіць рыбу (вудай, перамётам і пад.).

   • Р.-аматар.

2. Тое, што і рыбак.

   • Р. з вялікім стажам.

|| прым. рыбалоўны, ✂.

• Рыбалоўныя снасці.

рыбалоўства, ✂, н.

Лоўля рыбы як промысел ці як галіна народнай гаспадаркі.

|| прым. рыбалавецкі, ✂.

• Рыбалавецкая арцель.
• Р. траўлер.

рыбаход, ✂, м. (спец.).

Прыстасаванне для самастойнага праходу рыбы цераз штучныя і натуральныя перашкоды (плаціны, вадаспады і інш.).

|| прым. рыбаходны, ✂.

рыбачыць, ✂; незак. (разм.).

Займацца рыбнай лоўляй; быць рыбаком.

рыбец, ✂, м.

Прамысловая рыба сямейства карпавых.

рыбіна, ✂, ж. (разм.).

Адна рыба, звычайна буйная.

рыбнагляд, ✂, м. (афіц.).

Нагляд за выкананнем правіл рыбалоўства.

• Дзяржаўны р.

|| прым. рыбнаглядны, ✂.