Verbum

мачтоўнік, ✂, м.

Лес, прыгодны для мачтаў.

• М. знаходзіцца пад пільнай аховай.

мачулішча, ✂, н.

Месца, дзе мочаць лён, каноплі і пад.

мачыльня, ✂, ж.

Тое, што і мачулішча.

мачыцца, ✂; незак.

1. Рабіцца мокрым, прамакаць наскрозь.

   • З-за маленькага шчупачка няварта было м.

2. Выдзяляць мачу.

|| зак. памачыцца, ✂.

мачыць, ✂; незак.

1. Рабіць мокрым, вільготным.

   • Дождж мочыць збожжа.

2. Трымаць што-н. у чым-н. вадкім, прамочваць, насычаць вадкасцю, каб надаць адпаведныя якасці, уласцівасці.

   • М. лён.

|| зак. прымачыць, ✂, замачыць, ✂ і намачыць, ✂.

|| наз. намочка, ✂.

|| наз. замочванне, ✂, замочка, ✂ і мачэнне, ✂.

|| прым. мачыльны, ✂.

машбюро, нескл., н.

Скарачэнне: машынапіснае бюро.

машкара, ✂, ж., зб.

Мошкі.

• Балотная м.

машна, ✂, ж. (уст.).

Мяшочак для грошай, а таксама (перан., разм.) пра грошы, багацце.

• Набіць машну.

машонка​¹, ✂, ж.

1. Тое, што і машна (уст.).

2. Скурана-мышачны мяшочак, у якім знаходзяцца мужчынскія палавыя залозы.

|| прым. машоначны, ✂.

машонка​², ✂, ж. (разм.).

Скураны капшук.