Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

выштурхаць, ✂; зак.

Выштурхнуць у некалькі прыёмаў.

|| незак. выштурхваць, ✂ і выштурхоўваць, ✂.

выштурхнуць, ✂; зак.

Штуршком, напорам выкінуць, выдаліць.

  • В. з пакоя каго-н.

|| незак. выштурхваць, ✂ і выштурхоўваць, ✂.

вышук, ✂, м.

Дазнанне, якое папярэднічае суду, збор доказаў.

  • Крымінальны в. (аддзел міліцыі, які займаецца раскрыццём і спыненнем крымінальных злачынстваў).

|| прым. вышуковы, ✂.

вышукальнік, ✂, м. (спец.).

Той, хто займаецца вышуканнем.

  • Інжынер-в.

|| прым. вышукальны, ✂.

  • В. атрад.

вышуканне, ✂, н.

Даследаванне, звязанае з пошукамі.

  • Геалагічныя вышуканні.
  • В. новых крыніц вітамінаў.

вышукаць, ✂; зак.

Старанна шукаючы, знайсці, выявіць, адшукаць.

  • В. унутраныя рэзервы.
  • В. прычыну для адлучкі.

|| незак. вышукваць, ✂.

вышчарбіць, ✂; зак.

Нарабіць шчарбін на чым-н., вызубіць.

  • В. лязо сякеры.

|| незак. вышчарбляць, ✂ і вышчэрбліваць, ✂.

вышчарка, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Той, хто часта шчэрыць зубы, любіць пасмяяцца, пажартаваць; выскаляка.

вышчарыцца, ✂; зак. (разм.).

  1. Засмяяцца, паказаўшы зубы.

  2. Узлаваўшыся, злосна крыкнуць на каго-н.

    • В. на каго-н.

|| незак. вышчарацца, ✂ і вышчэрвацца, ✂.

вышчарыць, ✂; зак.

Прыадкрыўшы рот, паказаць, выскаліць зубы.

  • Сабака вышчарыў зубы.

|| незак. вышчараць, ✂ і вышчэрваць, ✂.