Verbum

раўнаваць​¹, ✂; незак.

Рабіць роўным, прамым; выраўноўваць.

• Р. дарогу.
• Р. сагнутыя цвікі.

|| наз. раўнаванне, ✂.

раўнаваць​², ✂; незак.

Адчуваць пачуццё рэўнасці.

• Р. мужа да сяброўкі.

|| зак. прыраўнаваць, ✂.

раўнаваць​³, ✂; незак.

Параўноўваць, лічыць сябе роўным у якіх-н. адносінах з кім-н.

• Па ведах іх нельга р.

раўнадзейны, ✂:

• раўнадзейная сіла (спец.) — сіла, якая аказвае на цвёрдае цела механічнае ўздзеянне, роўнае таму, якое аказваюць на яго іншыя прыкладзеныя да яго сілы.

раўнадзенства, ✂, н.

Час, які бывае двойчы ў год, калі працягласць дня і ночы аднолькавыя.

• Вясенняе р.

раўнадушны, ✂.

1. Абыякавы да людзей, да навакольнага.

   • Ён чалавек р.

2. да каго-чаго. Які не адчувае схільнасці, цікавасці, цягі да каго-, чаго-н.

   • Р. да паэзіі (наз.).

|| наз. раўнадушнасць, ✂ і раўнадушша, ✂.

раўназначны, ✂.

Які мае аднолькавае значэнне з іншым.

• Раўназначныя выразы.
• Р. па колькасці.

|| наз. раўназначнасць, ✂.

раўналежны, ✂.

1. Які ва ўсіх сваіх пунктах аднолькава аддалены ад іншага; паралельны.

   • Раўналежныя лініі.

2. Які супадае з іншым; аднолькавы.

   • Раўналежныя з’явы.

|| наз. раўналежнасць, ✂.

раўнамерны, ✂.

Аднолькавы, пастаянны ў якіх-н. адносінах на ўсім працягу, ва ўсіх сваіх частках.

• Р. стук сэрца.
• Раўнамерная хада.

|| наз. раўнамернасць, ✂.

раўнаплечы, ✂, (спец.).

Які мае роўныя плечы (у 4 знач.).

• Р. рычаг.