Verbum

кінематыка, ✂, ж.

Раздзел механікі, які вывучае рух цел без уліку іх масы і ўздзеяння на іх сіл.

|| прым. кінематычны, ✂.

кінескоп, ✂, м.

Прыёмная электронна-прамянёвая трубка тэлевізара, якая дае відарыс.

|| прым. кінескопны, ✂.

кінетыка, ✂, ж.

Раздзел механікі, які ўключае дынаміку і статыку.

|| прым. кінетычны, ✂.

кінжал, ✂, м.

Колючая зброя ў выглядзе клінка, вострага з двух бакоў і звужанага на канцы.

|| прым. кінжальны, ✂.

кінжальны, ✂.

1. гл. кінжал.

2. Які дзейнічае, робіцца на вельмі блізкай адлегласці (спец.).

   • К. агонь.

кіно, нескл., н.

1. Тэатр, дзе на экране дэманструюць фільмы.

2. Тое, што і кінематаграфія.

3. Тое, што і кінафільм.

   • Паглядзець цікавае к.

|| прым. кіношны, ✂.

кінолаг, ✂, м.

Спецыяліст па кіналогіі.

кіношнік, ✂, м.

1. Работнік кінематаграфіі.

2. Любіцель хадзіць у кіно.

|| ж. кіношніца, ✂.

кінуцца, ✂; зак.

1. Хутка рынуцца куды-н.

   • К. на дапамогу.
   • К. на ворага.
   • К. шукаць украдзеныя рэчы.
   • К. на ложак (імкліва легчы, сесці на ложак).
   • К за кім-н.
   • К. бегчы.
   • К. дапамагаць.
   • К. на шыю каму-н.
   • Сабака кінуўся пад ногі каму-н. (напаў на каго-н.).
   • К. ў вочы (перан. стаць асабліва прыметным).

2. Скокнуць з вышыні.

   • К. з берага ў рэчку.

|| незак. кідацца, ✂.

кінуць, ✂; зак.

1. Выпусціўшы з рукі, прымусіць або даць паляцець і ўпасці.

   • К. камень.
   • К. гранату.
   • К. пінжак на крэсла.
   • К. снежкай у каго-н.

2. Тое, што і выкінуць (у 1 знач.).

   • К. гнілаваты яблык у памыйнае вядро.

3. перан. Хутка перамясціць, накіраваць, паслаць куды-н.

   • К. атрад на выкананне задання.
   • Лодку кінула (безас.) на каменне (рэзка аднесла).
   • К. позірк на каго-, што-н. (зірнуць, хутка пагладзець).
   • Сонца кінула прамень.
   • К. кпіну, заўвагу (вымавіць мімаходзь).

4. каго-што і інф. Пайшоўшы, пакінуць; перастаць рабіць што-н.

   • Кажуць, ён кінуў жонку.
   • К. курыць.
   • К. вучобу (перастаць вучыцца).

5. Працягнуць ніткі праз бёрда (спец.).

   • К. у бёрда.

6. безас., каго-што ў што. Ахапіць, працяць чым-н.

   • К. у пот, у гарачку, у сон.

7. кінь(це), таксама з. інф. Ужыв. ў знач. спыні(це), не трэба, хопіць (разм.).

   • Кіньце спрачацца.

|| незак. кідаць, ✂.

|| наз. кіданне, ✂.