Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кінаапарат, , м.

Апарат для здымак і паказу кінафільмаў.

кінавар, , ж. (спец.).

Мінерал чырвонага колеру розных адценняў (сярністая ртуць), сыравіна для атрымання ртуці, а таксама фарба з гэтага мінералу.

|| прым. кінаварны, .

кіназдымка, , ж.

Здымка на кінематаграфічную стужку.

кіназнаўства, , н.

Навука, якая даследуе кіно як мастацтва, сродак асветы і інфармацыі.

|| прым. кіназнаўчы, .

  • К. факультэт.

кінакарціна, , ж. (разм.).

Мастацкі фільм.

кіналогія, , ж.

Навука пра сабак.

|| прым. кіналагічны, .

кінамеханік, , м.

Спецыяліст па дэманстрацыі кінафільмаў.

кінаперасоўка, , ж.

Перасовачная ўстаноўка для дэманстрацыі кінафільмаў.

кінаплёнка, , ж.

Плёнка для кіназдымкаў.

кінапракат, , м.

Дэманстраванне кінафільмаў на экранах кінатэатраў, клубаў.

|| прым. кінапракатны, .