Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

квадрыльён, , м.

Назва ліку ў выглядзе адзінкі з пятнаццаццю нулямі, а ў некаторых краінах — з дваццаццю нулямі.

|| прым. квадрыльённы, .

квазі...

Першая частка складаных слоў — тое, што і ілжэ... (у 1, 2 і 4 знач.), напр. квазіактыўны, квазівучоны, квазікласічны, квазімагнітны, квазінавуковы, квазіполюс, квазісапраўдны, квазіспецыяліст; квазізорка, квазіімпульс, квазічасціца.

квакаць, ; незак.

Пра лягушак: утвараць гукі, падобныя на «ква-ква».

|| аднакр. квакнуць, .

|| наз. кваканне, .

квакер, , м.

Паслядоўнік адной з пратэстанцкіх рэлігійных сектаў, якая адвяргае царкоўныя абрады (у ЗША, Англіі і некаторых іншых краінах).

|| прым. квакерскі, .

квакша, , ж.

Дрэвавая лягушка.

кваліфікаваны, .

  1. Які мае кваліфікацыю (у 2 знач.); вопытны.

    • К. спецыяліст.
  2. Які патрабуе спецыяльных; ведаў.

    • Кваліфікаваная праца.

|| наз. кваліфікаванасць, .

кваліфікаваць, ; зак. і незак.

  1. каго (што). Устанавіць (устанаўліваць) ступень чыёй-н. падрыхтоўкі, годнасці да якой-н. працы, дзейнасці.

    • К. спецыяліста.
  2. каго-што. Ацаніць (ацэньваць), вызначыць (-аць) якім-н. чынам.

    • Як к. такія паводзіны?

|| наз. кваліфікацыя, .

кваліфікатыўны, , ж. (кніжн.).

Якасны.

  • К. метад.

|| наз. кваліфікатыўнасць, .

кваліфікацыя, , ж.

  1. гл. кваліфікаваць.

  2. Ступень падрыхтаванасці, прыгоднасці да якой-н. працы.

    • Высокая к. рабочых.
  3. Прафесія, спецыяльнасць.

    • Набыць кваліфікацыю слесара.

|| прым. кваліфікацыйны, .

  • Кваліфікацыйная камісія.

квант, , м.

У фізіцы: найменшая колькасць энергіі, якая аддаецца або паглынаецца фізічнай велічынёй у яе нестацыянарным стане.

  • К. энергіі.
  • К. святла.

|| прым. квантавы, .

  • Квантавая тэорыя.
  • Квантавая электроніка.