Verbum

выпрабавальны, ✂.

Прызначаны для выпрабавання, праверкі.

• В. палігон.
• В. тэрмін.
• Выпрабавальная камісія.

выпрабаванне, ✂, н.

1. гл. выпрабаваць.

2. Цяжкае перажыванне, няшчасце.

   • Прайсці праз цяжкія выпрабаванні.
   • Суровыя выпрабаванні вайны.

выпрабаваны, ✂.

Правераны практыкай, які апраўдаў сябе.

• В. барацьбіт.
• В. метад.

|| наз. выпрабаванасць, ✂.

выпрабаваць, ✂; зак.

Праверыць на практыцы, вопыце.

• В. матор.
• В. сваю сілу.

|| незак. выпрабоўваць, ✂.

|| наз. выпрабаванне, ✂.

выправадзіць, ✂; зак.

Прымусіць пайсці, выгнаць.

• В. няпрошаных гасцей.

|| незак. выправаджваць, ✂.

выправіцца​¹, ✂; зак.

1. Стаць прамым, выпраміцца.

2. Пазбавіўшыся ад недахопаў, стаць лепшым.

   • Характар выправіўся.

|| незак. выпраўляцца, ✂.

выправіцца​², ✂; зак.

Накіравацца, адправіцца куды-н.

• Куды вы выправіліся?

|| незак. выпраўляцца, ✂.

выправіць​¹, ✂; зак.

1. Зрабіць прамым, выпраміць.

   • В. рэчышча.

2. Унесці неабходныя праўкі ў што-н.

   • В. рукапіс.
   • В. карэктуру.

3. Ліквідаваць недахопы, заганы.

   • В. становішча.
   • В. памылку.

|| незак. выпраўляць, ✂.

|| наз. выпраўленне, ✂.

выправіць​², ✂; зак.

1. каго-што. Сабраць і правесці, адправіць.

   • В. дзяцей у школу.
   • В. экспедыцыю.

2. Выправадзіць.

   • В. свавольнікаў з хаты.

3. Паслаць, адправіць куды-н. з якой-н. мэтай.

   • В. да доктара.
   • В. камбайны ў поле.

|| незак. выпраўляць, ✂.

выпрагчы, ✂; зак.

Распрэгчы, вызваліць з запрэжкі.

• В. каня з воза.

|| незак. выпрагаць, ✂.