Verbum

вымернік, ✂, м.

Паказчык, які вызначае аб’ём або якасць работы.

вымерны, ✂.

1. Такі, які можа быць вымераны.

   • Вымерная велічыня.

2. Які служыць для вымярэння.

   • Вымерная рулетка.

вымерці, ✂; зак.

1. Поўнасцю знікнуць у выніку гібелі, смерці.

   • Племя вымерла.

2. Абязлюдзець, апусцець у выніку масавай смерці жыхароў ад голаду, эпідэміі.

   • Веска вымерла ад эпідэміі.

|| незак. выміраць, ✂.

вымесіць, ✂; зак.

Месячы, размінаючы, канчаткова прыгатаваць.

• В. цеста, гліну.

|| незак. вымешваць, ✂.

вымесці, ✂; зак.

1. Падмесці.

   • В. падлогу.

2. Метучы, выдаліць, выкінуць.

   • В. смецце з хаты.

|| незак. вымятаць, ✂.

вымешаць, ✂; зак.

Добра перамяшаць.

|| незак. вымешваць, ✂.

вымова, ✂, ж.

Дысцыплінарнае спагнанне, якое даецца за якую-н. правіннасць.

• Аб’явіць вымову.
• Суровая в.

вымоіна, ✂, ж.

Паглыбленне ў грунце, размытае бягучай вадой.

вымпел, ✂, м.

1. Вузкі доўгі флаг на мачце ваеннага судна.

2. Вузкі трохвугольны флажок, які служыць прыметай чаго-н.

   • Пераходны в.

3. Забяспечаны доўгім флажком або стужкай футляр, у якім змешчаны прадмет, які скідаецца з лятальнага апарата.

   • Савецкі в. на Месяцы.

вымусіць, ✂; зак.

Прымусіць зрабіць, выканаць што-н.

• В. ворага здацца.
• Вымушаны адказ (не добраахвотны).

|| незак. вымушаць, ✂.