Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

ізноў, прысл. (разм.).

Зноў, яшчэ раз.

  • І. прыйдзецца ехаць.

ізраільцяне, , м.

Насельніцтва Ізраіля.

|| ж. ізраільцянка, .

|| прым. ізраільцянскі, .

ізумруд, , м.

Каштоўны празрысты камень ярка-зялёнага колеру.

|| прым. ізумрудны, .

  • І. пярсцёнак (з ізумрудам).

ізумрудны, .

  1. гл. ізумруд.

  2. Празрыста-зялёны, колеру ізумруду.

    • Ізумруднае лісце.

ізюбр, , м.

Вялікі ўсходнесібірскі алень, разнавіднасць марала.

|| прым. ізюбравы, .

іканаграфія, , ж. (спец.).

  1. Апісанне і вывучэнне вобразаў якіх-н. асоб або сюжэтаў у творах жывапісу або скульптуры.

    І. Пушкіна.

  2. зб. Сукупнасць такіх мастацкіх адлюстраванняў.

  3. Сукупнасць правіл, якіх павінен прытрымлівацца мастак пры адлюстраванні рэлігійных або міфалагічных сюжэтаў і асоб.

|| прым. іканаграфічны, .

іканапіс, , м.

Від рэлігійнага жывапісу — пісанне ікон.

  • Старажытны і.

|| прым. іканапісны, .

  • І. твар (перан. строгай, суровай прыгажосці).

іканапісец, , м.

Той, хто займаецца іканапісам.

іканастас, , м.

Сцяна з абразамі святых, якая аддзяляе алтар у праваслаўнай царкве.

|| прым. іканастасны, .

ікаўка, , ж. (разм.).

Міжвольныя адрывістыя гукі, якія ўтвараюцца горлам пры іканні.

  • І. мучыць.