Verbum

ізалявацца, ✂; зак. і незак.

Аддзяліцца (аддзяляцца) ад навакольнага асяроддзя.

• І. ад людзей.

|| наз. ізаляцыя, ✂.

ізаляваць, ✂; зак. і незак.

Пазбавіць (пазбаўляць) кантактаў з навакольным асяроддзем; аддзяліць (аддзяляць) ад чаго-н.

• І. хворага.
• І. злачынцу.
• І. электрычны провад (ад другіх праваднікоў).

|| наз. ізаляцыя, ✂ і ізаляванне, ✂.

ізалятар, ✂, м.

1. Рэчыва, якое не праводзіць электрычнага току, цеплыні або не прапускае гукаў (спец.).

2. Дэталь для замацавання і ізаляцыі праваднікоў.

   • Фарфоравы і.

3. Асобнае, спецыяльна прыстасаванае памяшканне для хворых або другіх асоб, якія маюць патрэбу ў ізаляцыі.

|| прым. ізалятарны, ✂.

• І. рэжым.

ізаляцыя, ✂, ж.

1. гл. ізаляваць, -цца.

2. Рэчыва, матэрыял, якімі ізалююць электрычныя правады і іншыя праваднікі энергіі (спец.).

   • Провад з двайной ізаляцыяй.

|| прым. ізаляцыйны, ✂.

ізаляцыянізм, ✂, м.

Палітыка дзяржаўнай замкнёнасці, адмаўлення ад удзелу ў вырашэнні міжнародных канфліктаў.

|| прым. ізаляцыянісцкі, ✂.

• Ізаляцыянісцкая палітыка.

ізаляцыяніст, ✂, м.

Прыхільнік ізаляцыянізму.

ізатоп, ✂, м.

Атам хімічнага элемента, які адрозніваецца ад другога атама таго ж хімічнага элемента сваёй масай.

• Ізатопы урану.

|| прым. ізатопны, ✂.

ізатэрма, ✂, ж. (спец.).

Лінія на графіку, якая злучае месцы з аднолькавай сярэдняй тэмпературай.

|| прым. ізатэрмны, ✂.

ізатэрмія, ✂, ж. (спец.).

Пастаянства тэмпературы.

|| прым. ізатэрмічны, ✂.

• І. склад, вагон.

ізгой, ✂, м.

1. У Старажытнай Русі: чалавек, які страціў сувязь са сваёй сацыяльнай групай, напр. прыгонны селянін, які выкупіўся на волю, купец, які разарыўся.

2. перан. Чалавек, ад якога ўсе адхіліліся, які страціў сваё становішча ў грамадстве, адшчапенец.

|| прым. ізгойскі, ✂.