Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

іераманах, , м.

Манах у сане свяшчэнніка.

іерарх, , м.

Асоба, якая адносіцца да вышэйшай царкоўнай іерархіі.

іерархія, , ж. (кніжн.).

Парадак падпарадкавання ніжэйшых (чыноў, званняў і пад.) вышэйшым.

|| прым. іерархічны, .

іерогліф, , м.

Фігурны знак у сістэме ідэаграфічнага пісьма.

|| прым. іерагліфічны, .

  • Іерагліфічнае пісьмо.

іерыхонскі, .

Тое, што і ерыхонскі.

іерэй, , м.

Тое, што і свяшчэннік.

|| прым. іерэйскі, .

іза...

Першая частка складаных слоў са знач. роўнасці, падобнасці, напр. ізалінія, ізапаверхні.

ізабара, , ж. (спец.).

Лінія на графіку, якая злучае месцы з аднолькавым атмасферным ціскам.

|| прым. ізабарны, .

ізаглоса, , ж. (спец.).

Лінія на дыялектычнай карце, якая абазначае граніцу пашырэння асобнай моўнай з’явы.

|| прым. ізаглосны, .

ізаляваны, .

  1. Адасоблены, асобны.

    • І. пакой.
    • Ізаляваная група.
  2. Пакрыты ізаляцыяй (у 2 знач.; спец.).

|| наз. ізаляванасць, .