Verbum

зыходны, ✂.

Такі, з якога пачынаецца што-н., пачатковы.

• Зыходная пазіцыя.
• Зыходны пункт гледжання.

зычлівец, ✂, м.

Той, хто жадае каму-н. дабра.

|| ж. зычлівіца, ✂.

зычлівы, ✂.

Які жадае дабра другому, прыхільны, спагадны.

• Зычлівыя людзі.

|| наз. зычлівасць, ✂.

зычны, ✂.

1. Звонкі, прарэзлівы.

   • З. голас.

2. Пра гукі мовы: які ўтвараецца пры праходжанні моцнага струменю паветра праз перашкоду ў якім-н. месцы моўнага апарату, а таксама пра літары, якія адлюстроўваюць такія гукі.

зычыць, ✂; незак.

Жадаць, выказваць, выражаць каму-, чаму-н. пажаданні.

• Зычу вам многа шчасця і моцнага здароўя.

зэдаль, ✂, м. (разм.).

Хатняя пераносная лава, услон.

зэдлік, ✂, м. (разм.).

Хатняя пераносная лаўка, услончык.

зябкі, ✂.

1. Халодны, сцюдзёны.

   • Пацягнуў з. вецер.
   • Была буйная зябкая раса.

2. Адчувальны да сцюжы.

   • У яго змалку былі зябкія рукі.

|| наз. зябкасць, ✂.

зябліва, ✂, н.

1. Узаранае з восені поле пад веснавую сяўбу.

   • Сеяць па зябліву.

2. Асенняе ўзорванне поля.

   • Аратыя паехалі на з.

|| прым. зяблевы, ✂.

зябліць, ✂; незак.

Араць пад зябліва.

• З. іржэўнік.