Verbum

зуброўка, ✂, ж.

1. Шматгадовая травяністая расліна сямейства злакаў, якая скарыстоўваецца для прыгатавання настоек, араматызацыі напіткаў.

2. Гарэлка, настоеная на такой траве.

зубрыла, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Той, хто займаецца зубрэннем, бяссэнсавым завучваннем чаго-н.

зубрыць, ✂; незак. (разм.).

Завучваць механічна, не ўнікаючы ў сэнс.

• З. верш.

|| зак. вызубрыць, ✂ і зазубрыць, ✂.

|| наз. зубрэнне, ✂.

зубчасты, ✂.

З зубцамі.

• Зубчастае кола.
• Зубчастая града гор.

зубчатка, ✂, ж. (спец.).

Зубчастае кола.

зубчаты, ✂.

Тое, што і зубчасты.

зумер, ✂, м.

Электрычнае прыстасаванне для падачы гукавых сігналаў.

|| прым. зумерны, ✂.

зумкаць, ✂; незак. (разм.).

Утвараць аднастайныя звінючыя гукі (пра насякомых).

• Зумкаюць пчолы.

|| наз. зумканне, ✂.

зурна, ✂, ж.

Усходні духавы музычны інструмент у выглядзе ражка ці жалейкі.

зусім, прысл.

1. Абсалютна, поўнасцю.

   • У хаце стала з. цёмна.
   • Я яго не з. зразумеў.

2. перад адмоўем. Ні ў якой ступені, ніколькі (разм.).

   • З. не смешна.
   • Я тут з. не жартую.