Verbum

зубаты, ✂.

1. Тое, што і зубасты (у 1 знач.).

2. Які мае зубы (спец.).

   • З. кіт.

зубачыстка, ✂, ж.

Завостранае гусінае пяро ці палачка для выдалення рэштак ежы, якія заселі паміж зубоў.

зуб’е, ✂, н., зб.

Зубцы (гл. зубец у 1 знач.).

• З. бараны.

зубец, ✂, м.

1. Востры выступ на інструменце, прыладзе, частцы машыны.

   • З. пілы.
   • Зубцы бараны.
   • Зубцы ў граблях.

2. звычайна мн. Надбудова на крапасной сцяне ў выглядзе слупкоў, размешчаных на аднолькавай адлегласці.

|| памянш. зубчык, ✂.

зубіла, ✂, ж.

Ручны інструмент, род долата для апрацоўкі металу і каменю.

|| прым. зубільны, ✂.

зубіць, ✂; незак.

Вастрыць, насякаючы зуб’е.

• З. серп.

|| зак. вызубіць, ✂.

зубок, ✂, м.

1. гл. зуб.

2. Долька ў галоўцы часнаку.

   • З. часнаку.

зубр, ✂, м.

1. Дзікі лясны бык сямейства пустарогіх.

2. Пра коснага, кансерватыўна настроенага чалавека.

3. Пра буйнога спецыяліста, уплывовую асобу (разм. жарт.).

   • Што гавораць пра гэта зубры навукі?

|| прым. зубровы, ✂ і зубрыны, ✂.

зубрабізон, ✂, м.

Гібрыд зубра з бізонам.

|| прым. зубрабізонавы, ✂.

зубраня, ✂ і зубранё, ✂, н.

Дзіцяня зубра.