Verbum

зрачыся, ✂; зак. (разм.).

Адмовіцца, адрачыся ад каго-, чаго-н.

• З. сваіх слоў.
• З. бацькоў.

|| незак. зракацца, ✂.

зрашчэнне, ✂, н.

1. гл. зрасціся.

2. Месца, на якім адбылося злучэнне, зрастанне чаго-н.

   • З. косці пасля пералому.

○

• Фразеалагічнае зрашчэнне — устойлівы выраз, які складаецца з некалькіх слоў, што выражаюць адно паняцце.

зрашэціць, ✂; зак.

Пакрыць скрозь дзіркамі, зрабіць падобным на рэшата.

• З. кулямі сцяну.

|| незак. зрашэчваць, ✂.

зроду, прысл. (разм.).

1. (звычайна з адмоўем). Ніколі, ні разу.

   • З. такой пшаніцы не бачыў.

2. Ад самага нараджэння.

   • З. глухі.

зрок, ✂, м.

Адно з пяці знешніх пачуццяў, органам якога з’яўляюцца вочы; здольнасць бачыць.

• Добры з.
• Сапсаваць з.
• Страціць з.

|| прым. зрокавы, ✂.

• З. нерв.
• Зрокавая памяць.

зрослы, ✂.

1. Які зросся з чым-н. у адно цэлае.

   • Зрослыя пялёсткі.
   • Зрослыя арэхі.

2. Пакрыты расліннасцю, зарослы.

   • Зрослая густой травой пожня.

зруб, ✂, м.

Збудаванне з чатырохвугольных вянкоў бярвення.

• З. хаты.
• Калодзежны з.

|| прым. зрубавы, ✂.

зрубіць, ✂; зак.

Пабудаваць з бярвёнаў.

• З. хату.

зрудзелы, ✂.

Які зрудзеў, парудзелы.

• Зрудзелая газета.

зруйнавацца, ✂; зак.

Разбурыцца, ператварыцца ў руіны або знішчыцца.

• У вайну гаспадарка зруйнавалася.

|| наз. зруйнаванне, ✂.