Verbum

зраніць​¹, ✂; зак.

Нанесці каму-н. многа ран.

• З. усё цела.

зраніць​², ✂; зак. (разм.).

Нарадзіць дзіця мёртвым.

зранку, прысл.

1. У пачатку дня, раніцай.

   • З. пайшоў дождж.

2. З пачатку дня, з раніцы.

   • З. на нагах.

зрасці, ✂; зак. (разм.).

1. Зарасці, пакрыцца расліннасцю.

   • Сцежкі пырнікам зраслі.

2. Вырасці, урадзіць.

   • Жыта зрасло, як сцяна.

зрасціся, ✂; зак.

1. Злучыцца, утвараючы адно цэлае ў працэсе росту, зажывання.

   • Зламаная косць зраслася.
   • Арэхі зрасліся.

2. перан. Зблізіцца, зжыцца.

   • Ён зросся з вясковым жыццём.

|| незак. зрастацца, ✂.

|| наз. зрашчэнне, ✂ і зрастанне, ✂.

зрасціць, ✂; зак.

1. Лечачы, даць магчымасць зрасціся.

   • З. зламаную косць.

2. Злучыць вельмі шчыльна, звязаць (спец.).

   • З. канцы каната.

|| незак. зрошчваць, ✂.

|| наз. зрошчванне, ✂.

зраўнавацца, ✂; зак.

1. Стаць роўным, гладкім, аднолькавым з кім-, чым-н.

   • Курган асеў, зраўнаваўся з зямлёй.

2. Рухаючыся, апынуцца побач, на адной лініі з кім-, чым-н.

   • Коннікі зраўнаваліся.

3. Стаць роўным каму-, чаму-н. у якіх-н. адносінах; параўнацца.

   • З. з сябрамі ў вучобе.
   • Хто з ім можа з. ў гэтай справе.

|| незак. зраўноўвацца, ✂.

зраўнаваць, ✂; зак.

1. Зрабіць што-н. роўным, гладкім.

   • З. зямлю.

2. каго-што з кім-чым. Параўнаць што-н. з чым-н.

   • З. адно з другім.

|| незак. зраўноўваць, ✂.

зраўняцца, ✂; зак.

Тое, што і зраўнавацца.

зраўняць, ✂; зак.

Тое, што і зраўнаваць.