Verbum

радавіты, ✂ (уст.).

Які належыць да старога знатнага роду.

• Радавітая шляхта.

|| наз. радавітасць, ✂.

радавы​¹ ✂ прым.

1. Які нічым не вызначаецца сярод іншых; просты, звычайны.

   • Р. работнік.
   • Р. член арганізацыі.

2. Які не належыць да каманднага, начальніцкага складу.

   • Р. баец.

3. Тое, што і салдат (у 1 знач.).

   • Гвардыі р.

радавы​² ✂ прым.

1. Які мае адносіны да роду (у 1 знач.).

   • Р. абрад.

2. Спадчынны, родавы (уст.).

   • Радавая маёмасць.

3. Які змяшчае ў сабе прыкметы, агульныя для рада з’яў.

   • Радавыя і відавыя паняцці.

радавы​³ ✂ прым.

Зроблены з грубай ільняной пражы, зрэбны.

• Радавое палатно.

рададэндран, ✂, м.

Вечназялёная кустовая дэкаратыўная расліна з тоўстым лісцем і вялікімі прыгожымі кветкамі; альпійская ружа.

|| прым. рададэндравы, ✂.

радар, ✂, м. (спец.).

Радыёлакацыйная ўстаноўка.

|| прым. радарны, ✂.

радаслоўе, ✂, н. (кніжн.).

Гісторыя роду, генеалогія.

|| прым. радаслоўны, ✂.

• Радаслоўная табліца.

радаслоўная, ✂, ж.

Пералік пакаленняў аднаго роду, які ўстанаўлівае паходжанне і ступень роднасці.

радасны, ✂.

1. Які выяўляе радасць, весялосць, поўны радасці.

   • Р. настрой.

2. Які прыносіць, дае радасць.

   • Радасная падзея.

|| наз. радаснасць, ✂.

радасць, ✂, ж.

1. Вясёлае пачуццё, адчуванне вялікага душэўнага задавальнення.

   • Скакаць ад радасці.
   • З радасцю (з поўнай гатоўнасцю).

2. Тое, што або той, хто выклікае такое пачуццё.

   • Радасці жыцця.