Verbum

examinee [ɪgˌzæmɪˈni:] n. той, каго́ экзамену́юць

examiner [ɪgˈzæmɪnə] n. экзамена́тар

example [ɪgˈzɑ:mpl] n. пры́клад, узо́р;

set an example (of smth. to smb.) падава́ць пры́клад (чаго́-н. каму́-н.);

follow smb.’s example браць пры́клад з каго́-н.

♦

for example напры́клад

exasperate [ɪgˈzæspəreɪt] v. раздражня́ць; злава́ць

exasperated [ɪgˈzæspəreɪtɪd] adj. раздражнёны; раззлава́ны

exasperating [ɪgˈzæspəreɪtɪŋ] adj. які́ выклікае мо́цнае раздражне́нне або́ злосць

exasperation [ɪgˌzæspəˈreɪʃn] n. раздражне́нне; злосць

excavate [ˈekskəveɪt] v. выко́пваць, адко́пваць; раско́пваць

excavation [ˌekskəˈveɪʃn] n.

1. выко́пванне

2. раско́пкі

excavator [ˈekskəveɪtə] n.

1. экскава́тар

2. той, хто раско́пвае (што-н.)