Verbum

recompense​¹ [ˈrekəmpens] n. fml (for) кампенса́цыя, адпла́та; узнагаро́да (за працу);

work without recompense працава́ць без узнагаро́ды;

in recompense for help ва ўзнагаро́ду за дапамо́гу

recompense​² [ˈrekəmpens] v. fml (for)

1. кампенсава́ць;

be recompensed for losses атрыма́ць кампенса́цыю за стра́ты

2. узнагаро́джваць (за працу);

recompense for services узнагаро́дзіць за паслу́гі

reconcile [ˈrekənsaɪl] v.

1. (with) міры́ць; па міры́ць, прыміры́ць;

Friends managed to reconcile him with his wife. Сябрам удалося памірыць яго з жонкай.

2. ула́джваць, урэгулёўваць;

reconcile quarrels ула́джваць сва́ркі

3. (with) прыво́дзіць у адпаве́днасць; узгадня́ць;

reconcile duty with pleasure сумяшча́ць абавя́зкі і задавальне́нне

4. скара́цца, прыміра́цца;

reconcile to smth. прыміры́цца з чым-н.;

reconcile oneself to one’s fate скары́цца свайму́ лёсу

reconciliation [ˌrekənsɪliˈeɪʃn] n. прымірэ́нне;

a reconci liation between countries прымірэ́нне памі́ж краі́намі

reconsider [ˌri:kənˈsɪdə] v. перагляда́ць, мяня́ць (рашэнне, планы і да т.п.); пераду́маць;

He wants you to reconsider your decision. Ён хацеў бы, каб вы памянялі сваё рашэнне.

reconsideration [ˌri:kənˌsɪdəˈreɪʃn] n. перагля́д, пераме́на, паўто́рнае абмеркава́нне (рашэння, планаў і да т.п.);

You should give the matter careful reconsideration. Трэба зноў дэталёва абмеркаваць гэтае пытанне.

reconstruct [ˌri:kənˈstrʌkt] v.

1. рэканструява́ць, перабудо́ўваць

2. аднаўля́ць, узнаўля́ць (падзеі);

Police are trying to reconstruct the events of last Friday. Паліцыя спрабуе ўзнавіць падзеі апошняй пятніцы.

reconstruction [ˌri:kənˈstrʌkʃn] n.

1. рэканстру́кцыя, перабудо́ва; аднаўле́нне;

a reconstruction period перы́яд аднаўле́ння;

The reconstruction of the town began in 1945. Перабудова горада пачалася ў 1945 годзе.

2. прыпаміна́нне, узнаўле́нне (фактаў, падзей)

record​¹ [ˈrekɔ:d] n.

1. за́піс; улі́к;

medical records of a patient гісто́рыя хваро́бы;

a cri minal record дасье́ злачы́нца

2. ле́тапіс

3. грампласці́нка

4. рэко́рд;

break a record пабі́ць рэко́рд

♦

off the record канфідэнцыя́льны, неафіцы́йны;

put/place smth. on (the) record заяві́ць; адзна́чыць, канстатава́ць; зафіксава́ць што-н.;

put/set the record straight уне́сці я́снасць

record​² [rɪˈkɔ:d] v.

1. рэгістрава́ць, фіксава́ць; пратакалі́раваць; зано́сіць у спіс/рэе́стр;

record the days’ events запіса́ць падзе́і дня;

The expedition recorded over 500 new species of plants. Экспедыцыя зарэгістравала звыш 500 новых відаў раслін.

2. запі́сваць на плёнку/пласці́нку і да т.п.;

The gramophone has recorded his voice. Яго голас запісаны на грамафонную пласцінку.