Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пока́

1. нареч. паку́ль што;

поживи́те пока́ здесь пажыві́це паку́ль што тут;

чита́йте газе́ту, а я пока́ порабо́таю чыта́йце газе́ту, а я паку́ль што папрацу́ю;

пока́ что паку́ль што;

да́йте пока́ что немно́го да́йце паку́ль што тро́хі;

он пока́ что дово́лен ён паку́ль што задаво́лены;

2. союз паку́ль;

пока́ я жив, я бу́ду служи́ть ро́дине паку́ль я жывы́, я бу́ду служы́ць радзі́ме;

пока́ он игра́л, все молча́ли паку́ль ён ігра́ў, усе́ маўча́лі;

не уйду́, пока́ не ко́нчу не пайду́, паку́ль не ско́нчу;

откажи́тесь, пока́ не по́здно адмо́ўцеся, паку́ль не по́зна;

пока́ дойду́, бу́дет ночь паку́ль дайду́, бу́дзе ноч;

пока́-то (ещё)! паку́ль яшчэ́ (той, та́я, то́е)!;

пока́-то он соберётся! паку́ль яшчэ́ ён збярэ́цца!;

закуси́те — пока́-то ещё обе́д бу́дет гото́в закусі́це — паку́ль я́шчэ той абе́д бу́дзе гато́вы;

пока́ всё паку́ль што ўсё;

пока́! быва́й(це)!, паку́ль!;

пока́ до свида́ния паку́ль што быва́й(це) здаро́ў (здаро́вы)!;

пока́ со́лнце взойдёт, роса́ о́чи вы́ест погов. паку́ль со́нца ўзы́дзе, раса́ во́чы вы́есць;

до тех пор, пока́ да той пары́ паку́ль…

покади́ть сов., церк. пакадзі́ць.

пока́з пака́з, -зу м.

показа́ние ср.

1. (свидетельство, рассказ) све́дчанне, -ння ср., раска́з, -зу м.;

показа́ния совреме́нников Пу́шкина све́дчанні суча́снікаў Пу́шкіна;

2. юр. паказа́нне, -ння ср.; (заявление) зая́ва, -вы ж.; (свидетельство) све́дчанне, -ння ср.;

свиде́тельские показа́ния паказа́нні све́дак;

дава́ть показа́ния дава́ць паказа́нні, све́дчыць;

3. (об измерительных приборах) паказа́нне, -ння ср.;

показа́ния термо́метра паказа́нні тэрмо́метра.

пока́занный

1. пака́заны; (проявленный, обнаруженный) прая́ўлены, вы́казаны, вы́яўлены;

2. юр. пака́заны; (свидетелем) пасве́дчаны;

показа́тель пака́зчык, -ка м.;

показа́тель сте́пени мат. пака́зчык ступе́ні;

ка́чественные и коли́чественные показа́тели я́касныя і ко́лькасныя пака́зчыкі;

показа́тельно нареч. паказа́льна; (характерно) характэ́рна;

показа́тельность

1. паказа́льнасць, -ці ж.; (характерность) характэ́рнасць, -ці ж.;

2. паказа́льнасць, -ці ж.; узо́рнасць, -ці ж.; см. показа́тельный;

показа́тельный

1. паказа́льны; (характерный) характэ́рны;

показа́тельное явле́ние характэ́рная з’я́ва;

2. (образцовый) паказа́льны; узо́рны;

показа́тельный суде́бный проце́сс паказа́льны судо́вы працэ́с;

показа́тельная шко́ла узо́рная шко́ла;

показа́ть сов.

1. паказа́ць; (проявить, обнаружить) праяві́ць, вы́казаць, вы́явіць;

2. юр. паказа́ць; (о свидетеле) пасве́дчыць; см. пока́зывать;

он тебе́ пока́жет! ён табе́ пака́жа (дасць)!;

показа́ть на дверь паказа́ць на дзве́ры;